هارو پرسنل

هارو پرسنل (۱۴ سپتامبر ۱۹۳۳ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹) بازیگر و خواننده آمریکایی بود. او فعالیت حرفه‌ای خود را در اواسط دهه ۱۹۵۰ به عنوان یک باریتون کلاسیک شروع کرد و با ارکسترها و گروه‌های اپرا در سراسر ایالات متحده آواز می‌خواند. پس از آنکه مردیت ویلسون او را برای نقش اصلی در تئاتر موزیکال جدید خود در برادوی، یعنی مولی براون غرق‌ناشدنی، انتخاب کرد، مسیر حرفه‌ای او در سال ۱۹۶۰ از موسیقی کلاسیک به سمت تئاتر موزیکال تغییر جهت داد. ایفای نقش او در نقش «جانی لیدویل» موفقیت چشمگیری داشت و او در نسخه سینمایی این موزیکال در سال ۱۹۶۴ نیز این نقش را ایفا کرد و برای این نقش برنده جایزه گلدن گلوب شد.

پرسنل در طول دهه ۱۹۶۰ در چند فیلم دیگر نیز بازی کرد، اما تا اوایل دهه ۱۹۷۰ آن بخش از فعالیت حرفه‌ای او متوقف شد. او از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۵ بیشتر به عنوان اجراکننده تئاتر موزیکال در برادوی، وست اند و تولیدات تور در نیویورک فعالیت کرد. در اوایل دهه ۶۰ سالگی، پرسنل شاهد احیای دوباره فعالیت سینمایی خود بود که تا زمان مرگش ادامه یافت. او نقش‌های مکمل را در فیلم‌هایی مانند فارگو (۱۹۹۶)، نجات سرباز رایان (۱۹۹۸) و پرچم‌های پدران ما (۲۰۰۶) ایفا کرد. او همچنین در تلویزیون به عنوان آقای پارکر در تظاهرکننده و لو استازیاک در اندی بارکر، کارآگاه خصوصی ظاهر شد. او نقش‌های تکرار شونده‌ای در لوئیس و کلارک: ماجراهای جدید سوپرمن و داوسن کریک داشت.