استیو ایستین

استیو ایستین (زاده ۲۲ ژوئن ۱۹۴۸)، بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی است. او در طول دوران حرفه‌ای چندین دهه‌ای خود، در بیش از ۱۵۰ نقش تلویزیونی و سینمایی ظاهر شده است.

ایستین در کلرادو متولد شد و در سن شش سالگی، بازیگری را در تئاتر محلی خود آغاز کرد. او در سن ۱۶ سالگی، زمانی که در دو موزیکال با طراحی رقص مایکل بنت بازی می‌کرد، کارت «اکتور اکویتی» خود را دریافت کرد. او بعدها در دانشگاه کلرادو شمالی تحصیل کرد و در چندین تولید در «تئاتر کوچک راکیز» ظاهر شد؛ تئاتری که از جمله فارغ‌التحصیلان آن نیک نولته است.

پس از دانشگاه، ایستین بورسیه‌ای برای تدریس در دانشگاه آریزونا دریافت کرد و در آنجا اولین نقش خود در انجمن بازیگران سینما (SAG) را در مقابل کلینت ایستوود در فیلم «جو کید» ایفا کرد. اندکی پس از آن بود که ایستین برای پیگیری بیشتر حرفه بازیگری خود به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و پس از ورود در سال ۱۹۷۴، در استودیو چارلز کانوارد ثبت‌نام نمود.

ایستین در حین حضور در کلاس چارلز، به تدریس بازیگری نیز علاقه‌مند شد. او در سال ۱۹۹۱، مدرسه بازیگری خود را با نام «استودیو استیو ایستین» تأسیس کرد. اعتقاد این استودیو بر چیزی است که ایستین آن را «آگاهی بی‌انتخاب» می‌نامد؛ حالتی که در آن بازیگران در متن فیلم‌نامه فرو نمی‌روند، «بیت‌های» خود را آماده نمی‌کنند و به آنچه یا چگونگی خواندن دیالوگ‌هایشان نباشد، فکر نمی‌کنند. در عوض، بازیگران تشویق می‌شوند که در لحظه حضور داشته باشند و اجازه دهند قدرت طبیعی و عاطفی‌شان بر آن‌ها چیره شود و از این طریق به ناخودآگاه جمعی عظیمی که همه انسان‌ها قادر به هماهنگی با آن هستند، دست یابند.

ایستین بیشتر برای حضور در فیلم‌هایی چون «سرزمین رؤیاها» (۱۹۸۹)، «هواپیمای محکومین» (۱۹۹۷) و «مردی جدا افتاده» (۲۰۰۳) شناخته می‌شود، جایی که شهرتی به عنوان مردی خشن با قلبی از طلا پیدا کرد. او در دو صحنه کلیدی از فیلم «اگه میتونی منو بگیر» (۲۰۰۲) در مقابل لئوناردو دی‌کاپریوی بازی کرد. ایستین با کارگردانانی نظیر استیون اسپیلبرگ، برایان دی‌پالما و جیسون رایتمن همکاری داشته است.

ایستین همچنین به دلیل حضورهای متعدد تلویزیونی در طی سال‌ها در برنامه‌هایی چون «خانه کوچک در دشت»، «چیپس»، «تی. جی. هوکر»، «سنت السویر» و «قانون لس‌آنجلس» شناخته شده است.