جیمز وسترفیلد

جیمز ای. وسترفیلد (۲۲ مارس ۱۹۱۳ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود.

او که در نشویلِ تنسی از خانواده‌ی براشر اومیِر وسترفیلد، شیرینی‌پز، و همسرش دورا الیزابت بیلی زاده شد، در دیترویتِ میشیگان بزرگ شد. (یک گزارش خبری در شماره ۱۲ ژوئن ۱۹۴۹ روزنامه‌ی بروک‌لین دیلی ایگل، اطلاعات جمله‌ی پیشین را زیر سؤال می‌برد. این گزارش، وسترفیلد را «پسر یک تهیه‌کننده-کارگردان مشهور» توصیف می‌کند و می‌گوید او «جوانی در دنورِ کلرادو» بوده است).

او در جوانی به تئاتر علاقه‌مند شد و در دهه‌ی ۱۹۳۰ به پازدنا کامونیتی پلی‌هاوسِ مشهورِ گیل‌مور براون پیوست و در ده‌ها نمایش ظاهر شد. او پس از اولین تجربه‌ی حضور در سینما در سال ۱۹۴۰، در فیلم‌های متعددی بازی کرد؛ سپس به نیویورک رفت و در برادوی ظاهر شد و برای نقش‌های مکمل خود در فیلم‌های زن دیوانه در شایو و داستان کارآگاه، دو جایزه‌ی دایرکتوری منتقدان درام نیویورک را از آن خود کرد. او سپس به هالیوود بازگشت و بیش از ۴۰ فیلم دیگر بازی کرد. وسترفیلد علاقه‌ی خود به تئاتر را حفظ کرد. او بیش از ۵۰ موزیکال را در چادر موزیکال تابستانی که در دنبریِ کنتیکت متعلق به خودش بود کارگردانی کرد و کارگردان و تهیه‌کننده‌ی اصلی صحنه برای تئاتر یونانی در لس‌آنجلس بود. او سه فصل از «تئاتر زیر ستاره‌ها» را در ونکوورِ بریتیش کلمبیا کارگردانی کرد و در نقش‌های موزیکال در اپرای سبک شاعرانه دیترویت، اپرای سبک شاعرانه لس‌آنجلس و اپرای سبک شاعرانه سان‌فرانسیسکو ظاهر شد.

در سینما، وسترفیلد در فیلم‌های امبرسون‌های باشکوه (۱۹۴۲)، در بارانداز (۱۹۵۴)، لوسی گالانت (۱۹۵۵)، و فیلم وسترن تصمیم در غروب (۱۹۵۷) به کارگردانی باد بوتیچر با بازی راندولف اسکات، کابوی (۱۹۵۸)، یک نقش تکراری در استاد فراموش‌کار (۱۹۶۱) و دنباله‌ی آن پسر فلبِر (۱۹۶۳)، مرد پرنده آلکاتراز (۱۹۶۲)، ورزش مورد علاقه‌ی مرد (۱۹۶۴)، پسران کیتی الدر (۱۹۶۵)، آن‌ها را دار بزن (۱۹۶۸) و کینه واقعی (۱۹۶۹) بازی کرد.

وسترفیلد نقش‌های زیادی در تلویزیون داشت، از جمله هفت قسمت در نقش جان مورل از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ در سریال سفرهای جیمی مک‌فیترز از شبکه ای‌بی‌سی، که بازیگر کودک کورت راسل نقش اصلی را بازی می‌کرد. او دو بار به عنوان مهمان در پری میسون ظاهر شد، از جمله نقش کلانتر برت المور در قسمت «پرونده‌ی عزادار خشمگین» در سال ۱۹۵۷. او همچنین در قسمتی از سریال رونده تنها در سال ۱۹۵۴ به نام «کِشیدن تگزاس» ظاهر شد.

حضورهای دیگر وسترفیلد در سریال‌هایی نظیر تفنگدار، کالیفرنیایی‌ها، ریچارد دایموند، کارآگاه خصوصی، آلاسکایی‌ها، شورشی، مستقیم، در راه من، جنگل آسفالت، هیزل، نمایش اندی گریفیت، دنیل بون، خانواده‌ی بی‌لیاقت بورلی و دودکش بود. او نقش رهبر سیرک، دکتر مارول، را در قسمتی از سریال گم‌شده در فضا به نام سیرک فضایی (۱۹۶۶) بازی کرد.

وسترفیلد در جوانی هم‌اتاق جورج ریوز، بازیگر همکار خود در پلی‌هاوس پازدنا بود. این دو تا زمان مرگ ریوز در سال ۱۹۵۹، دوستان صمیمی باقی ماندند.

وسترفیلد با آلیس جی. فِی (بازیگری با نام فِی تریسی) ازدواج کرده بود که او به همراه مادر وسترفیلد، از او پس از مرگش زنده ماندند. وسترفیلد در سن پنجاه و هشت سالگی بر اثر حمله قلبی در وودلندز هیلزِ کالیفرنیا درگذشت.