مری آستور

مری آستور (۳ مه ۱۹۰۶ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی بود. آستور که بیش از همه با نقش بریجید اوشاشنی در شاهین مالت (۱۹۴۱) در کنار هامفری بوگارت شناخته می‌شود، فعالیت طولانی خود در سینما را از دوران نوجوانی و در فیلم‌های صامت اوایل دهه ۱۹۲۰ آغاز کرد. او در نهایت انتقال موفقی به فیلم‌های ناطق داشت، اما در اواسط دهه ۱۹۳۰ به‌دلیل یک رسوایی عمومی، تقریباً با نابودی حرفه‌اش روبرو شد. او از سوی والدینش برای دریافت نفقه مورد شکایت قرار گرفت و بعدها در جریان دعوای حضانت دخترش، توسط همسر سابقش به‌عنوان زنی خیانتکار برچسب خورد.

آستور با عبور از این موانع در زندگی خصوصی خود، به موفقیت‌های بزرگتری در پرده سینما دست یافت و در نهایت برای ایفای نقش ساندرا کوواک در دروغ بزرگ (۱۹۴۱)، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرد. او در بیشتر دوران دهه ۱۹۴۰ بازیگر قراردادی ام‌جی‌ام بود و تا بازنشستگی از سینما در سال ۱۹۶۴، به بازیگری در فیلم‌ها، تلویزیون و تئاتر ادامه داد.

آستور نویسنده پنج رمان بود. کتاب خودزندگی‌نامه‌ای او به یک اثر پرفروش تبدیل شد، همان‌طور که کتاب بعدی او، زندگی در فیلم، که به طور خاص درباره دوران حرفه‌ای او بود نیز پرفروش شد. لیندزی اندرسون کارگردان، در سال ۱۹۹۰ درباره او نوشت: «...وقتی دو یا سه نفر که عاشق سینما هستند گرد هم می‌آیند، نام مری آستور همیشه مطرح می‌شود و همه موافق‌اند که او بازیگری با جذابیت خاص بود که ویژگی‌های عمق و واقع‌گرایی‌اش همیشه به نقش‌هایی که ایفا می‌کرد، جلوه می‌بخشید.»