گلادیس جرج

گلادیس جرج بازیگر آمریکایی بود.

جرج در سه سالگی به تئاتر رفت و همراه با والدین خود در ایالات متحده تور برگزار کرد. او در دهه ۱۹۲۰ نقش‌های اصلی در تئاتر ایفا کرد، هرچند که در اوایل آن دهه چندین فیلم نیز بازی کرده بود. او در فیلم کمدی حضور شخصی، ساخته لارنس رایلی، نقش اصلی را بازی کرد. این نقش بعدها توسط مِی وست در فیلم کلاسیک برو به غرب، مرد جوان، که وست آن را از نمایشنامه اقتباس کرده بود، بازآفرینی شد. در سال ۱۹۳۶، جرج برای فیلم شجاعی کلمه کارای نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

از جمله آثار جرج در برادوی می‌توان به شهر دوردست، ندیمه و نامزدی اشاره کرد.

تنها نقش‌های دیگر او که با نام اصلی در تیتر فیلم ذکر شده بود، در خانم ایکس (۱۹۳۷) و عشق یک سردرد بود. او همچنین در دهه ۱۹۲۰های پرهیاهو (۱۹۳۹)، راه و رسم تمام گوشت (۱۹۴۰)، بهترین سال‌های زندگی ما (۱۹۴۶) و او تمام راه را دوید (۱۹۵۱) ظاهر شد. او نقش بیوه مایلز آرچر (ایوا آرچر) را در شاهین مالت و نقش مادام دو باری را در ماری آنتوانت بازی کرد.

آخرین نقش‌های موفق او به عنوان لوت مِی سندرز در جاده فلامینگو، حضور کوتاه به عنوان پرستار فاسد، دوشیزه هچ در داستان کارآگاه، و لالایی برادوی به عنوان مادر الکلی شخصیت پاک‌دامنه دوریس دی بود.