ایپولیت ژیراردو

ا ایپولیت ژیراردو (با نام اصلی فردریک ژیراردو؛ زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۵۵) بازیگر، کارگردان و نویسنده فیلم فرانسوی است.

ا ایپولیت ژیراردو که فردی گوشه‌گیر بود، قصد داشت تصویرگر شود. او در رویای کار به عنوان طراح صحنه در ست فیلم بود و برای امتحان ورودی هنر دکو تلاش کرد. در آنجا، پروژه ساخت مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه را به او پیشنهاد دادند که قرار بود در قالب یک کارگاه با گروهی از نوجوانان حومه شهر انجام شود. هرچند او اولین حضور خود را بر پرده نقره‌ای به عنوان پسر بازیگر، کلود ریچ، در فیلم «همسر جان» ساخته یانیک بلون (که از دوستان مادرش بود) تجربه کرد، اما هنوز قصد نداشت بازیگر شود و به پذیرش مشاغل مختلفی که به او پیشنهاد می‌شد، ادامه داد.

ا ایپولیت ژیراردو حین فیلم‌برداری «سرنوشت ژولیت» (۱۹۸۳) ساخته آلین ایسرمن و بار دیگر با همان کارگردان در فیلم «معشوقه باشکوه»، به بازیگری علاقه‌مند شد. او اولین امتیازات حرفه‌ای خود را زمانی دریافت کرد که در سال ۱۹۸۵ برای فیلم «لذت خوب» نامزد دریافت جایزه آینده‌دارترین بازیگر جوان شد؛ او سپس فعالیت خود را با همکاری گودار (در فیلم «نام اول: کارمن») و دیگر پروژه‌های سطح A، به‌ویژه در فیلم‌های «فورت ساگان» و «ژان دو فلورت ۲» ادامه داد که در آن‌ها نقش معلم مدرسه‌ای را بازی می‌کند که عاشق امانوئل برت است. شهرت سینمایی او در سال ۱۹۹۰ با فیلم «دنیایی بدون ترحم» حاصل شد؛ مشاهده‌ای ناامیدانه از جامعه توسط اریک روشان که شخصیت او، هیپو، با تمام نسلی هم‌گام شد: بی‌هدف اما به‌شکلی طنزآمیز، جذاب.

سال بعد، ژیراردو نقش اصلی را در فیلم «خارج از زندگی» ساخته مارون باقدادی، در نقش عکاسی که در لبنان گروگان گرفته می‌شود، ایفا کرد. او تجسم فتنه‌انگیز و مرموز بود (در فیلم‌های «بعد از عشق» و «بوی ایوان»)، اما اغلب خود را در حال بازی در کمدی‌ها می‌یافت: در فیلم «بارجو» کاملاً دیوانه و در فیلم «زنده باد جمهوری» (۱۹۹۷) ساخته همکار نزدیکش، اریک روشان، یک فرد بیکار بود.

پس از چند سال کار در تلویزیون، بازگشت او به سینما با فیلم «تانگوی راشوسک» در سال ۲۰۰۳ مورد تحسین قرار گرفت. ایپولیت ژیراردو با پیوستن به دنیای فیلم‌های دسپلشین، بازی‌های قابل توجهی را به نمایش گذاشت؛ از یک مرد بازرگان در «در شرکت مردان» گرفته تا یک وکیل فاسد درگیر مواد مخدر در «پادشاهان و ملکه» (۲۰۰۴) و همسر آن کنسینی در «یک داستان کریسمس». از دیگر کارگردانان مشهوری که با آن‌ها همکاری کرده است می‌توان به پاسکال بونیتزر و پاسکال فران (در فیلم «خانم چترلی») اشاره کرد؛ او در سال ۲۰۰۶ نیز با حضور در کمتر از شش فیلم، فعالیت بازیگری پرشوری داشت. پس از نقش یک پزشک مشکوک در «جرم، تجارت ماست»، نقش‌های او روز به روز اصلی‌تر و متفاوت‌تر شدند: از شخصیت همزاد ژروم کلمنت در «بعداً» ساخته آموس گیتای گرفته تا شریک نانی مورتی در «آشوب آرام». او مدتی را نیز به کارگردانی مشترک با نوبوهیرو سوا برای فیلم «یوکی و نینا» گذراند؛ نگاهی حساس به دوران کودکی که در سال ۲۰۰۹ در بخش دو روزه کارگردانان اکران شد. او با پذیرش نقش‌هایی در فیلم‌های دارای پیام سیاسی، در فیلم «دست‌ها بالا» که فاشیسم ایتالیا را در سال ۲۰۶۷ محکوم می‌کند ظاهر می‌شود و نقش اصلی کمدی سیاه «آخرین طبقه سمت چپ» را نیز ایفا می‌کند که در آن نقش یک مامور اجرا را بازی می‌کند که در یک مجتمع مسکونی گروگان گرفته می‌شود؛ هر دو فیلم در سال ۲۰۱۰ اکران می‌شوند.