بیلی بوان

بیلی بوان (زاده ویلیام بوان هریس، ۲۹ سپتامبر ۱۸۸۷ – ۲۶ نوامبر ۱۹۵۷) هنرمند وودویل متولد استرالیا بود که بعدها بازیگر سینمای آمریکا شد. او بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۵۰ در ۲۵۴ فیلم آمریکایی بازی کرد.

بوان در شهر کوچک اورنج در نیو ساوت ولزِ استرالیا متولد شد. او در سنین پایین به صحنه نمایش رفت، به سیدنی سفر کرد و هشت سال در اپرای سبک استرالیا با نام هنری ویلی بوان به ایفای نقش پرداخت. او در سال ۱۹۱۲ با گروه اپرای لیلی‌پوتیان پولارد به آمریکا سفر کرد و بعدها در کانادا نیز تور برگزار کرد. بوان در سال ۱۹۱۶ با استودیوی سیگماند لوبین وارد دنیای فیلم شد. پس از انحلال این شرکت، بوان به بازیگر نقش‌های مکمل در کمدی‌های سینمایی مک سنت شد. بوان که پانتومیم‌باز پرانرژی‌ای بود، با حضور آرام اما چشمگیرش در صحنه توجهات را به خود جلب می‌کرد و تا سال ۱۹۲۲ به ستاره سنت تبدیل شد. او با تأسیس مزرعه مرکبات و آووکادو در اسکندیدو در کالیفرنیا، درآمد خود را افزایش می‌داد.

بوان که معمولاً با کلاه دربی و سبیل آویزان فیلم‌برداری می‌شد، شاید شخصیتی ماندگار بر پرده سینما مانند چارلی چاپلین نداشت، اما در کمدی‌های پرالتهاب سنت، حضوری دوستانه و خنده‌دار داشت. بخش زیادی از کمدی‌ها به زمان‌بندی ماهرانه و واکنش‌های بوان بستگی داشت؛ اجرای مشهور «صدف» که سال‌ها بعد توسط کرلی هاوارد، لو کوستلو و هانت هال در فیلم اجرا شد — که در آن یک کاسه «سوپ صدف تازه» نشانه‌های نگران‌کننده‌ای از حیات نشان می‌دهد و با کسی که سعی در خوردن آن دارد مبارزه می‌کند — دهه‌ها پیش توسط بوان در فیلم کوتاه ویلینگ وندررینگ ویلیز اجرا شده بود.

تا اواسط دهه ۱۹۲۰، بوان اغلب با اندی کلاید در یک تیم بودند؛ کلاید نیز به‌زودی به سمت بازی در سری‌های ستاره‌محور خودش رفت. در اواخر دهه ۱۹۲۰، بوان در کمدی‌های پرسر و صدای مربوط به مسائل زناشویی برای سنت بازی می‌کرد.

ظهور فیلم‌های ناطق، تأثیر زیادی بر حرفه بسیاری از ستاره‌های فیلم‌های صامت، از جمله بیلی بوان گذاشت. بوان فعالیت شغلی دوم خود را در «فیلم‌های ناطق» به عنوان بازیگر نقش‌های مکمل و نقش‌های کوچک آغاز کرد؛ نقش‌هایی مانند راننده اتوبوس در فیلم ولتاژ بالا محصول ۱۹۲۹، کارمند هتل در فیلم کوک پیک الی ساخته مِی ماری، و نقش مکمل ستوان دوم تاتر در فیلم پایان سفر در سال ۱۹۳۰. با این حال، نقش‌های اصلی او به پایان رسیده بود و او در ۲۰ سال بعدی، اغلب نقش لاتی‌های با سر و صدای زیاد لندن (مانند فیلم بستن مشکلات در پک آپ یور ترابل با بازی برادرز ریتز) و انگلیسی‌های خوش‌برخورد (مانند فیلم تین پن الی و ترور بای نایت) را بازی می‌کرد. او در یکی از صحنه‌های آغازین فیلم خانم مینور، در نقش یک مامور اتوبوسِ خوش‌برخورد در مقابل گریرس گارسون بازی کرد.

بوان در سال ۱۹۵۷ در اسکندیدو در کالیفرنیا درگذشت، درست قبل از آنکه مخاطبان جدید او را در مجموعه‌های کمدی صامت رابرت یانگسون بازشناسند. (در فیلم‌های یانگسون، نام او به اشتباه «بِ-وان» تلفظ می‌شود؛ خود بوان در سال ۱۹۳۰ در یک نوار صدای هالیوود، تلفظ صحیح نامش را اعلام کرد.)