فیل براون

فیلیپ مورتیمر براون بازیگر و کارگردان آمریکایی بود. براون پس از تحصیل در رشته نمایش در دانشگاه استنفورد، جایی که عضو انجمن دانشجویی بتا تتا پای بود، برخی از نخستین نقش‌های تئاتر خود را به عنوان بخشی از گروه تئاتر نیویورک ایفا کرد. پس از انحلال این گروه، او و دیگر پیشکسوتان گروه تئاتر به هالیوود رفتند و براون در فیلم‌های سینمایی کار کرد و در تأسیس آزمایشگاه مشهور بازیگران کمک نمود. در سال ۱۹۴۶، او نقش نیک آدامز، قهرمان مشهور داستان ارنست همینگوی را در نسخه رابرت سیودماک از فیلم قاتلان، در کنار ویلیام کانراد و چارلز مک‌گرو در نقش «قاتلان» اصلی، ایفا کرد. ارتباط او با این آزمایشگاه در اواخر آن دهه، زمانی که اعضای آن تحت نظارت کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس قرار گرفتند، دوباره گریبان‌گیر او شد. اگرچه او کمونیست نبود، اما در سال ۱۹۵۲ در لیست سیاه قرار گرفت و در نهایت مجبور شد بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۳ به همراه خانواده‌اش به انگلستان نقل مکان کند. او در خارج از کشور توانست بازیگری در تئاتر، تلویزیون و سینما را از سر بگیرد؛ او همچنین در تئاتر و تلویزیون کارگردانی کرد. او بیشتر برای نقش اوون لارس، عمو لوک اسکای‌واکر، در جنگ ستارگان: قسمت چهارم - امیدی تازه (۱۹۷۷) شناخته می‌شد. او در دهه ۱۹۹۰ به ایالات متحده بازگشت و در سال‌های بعد در نمایشگاه‌های امضا حضور یافت. فیل براون در ۹ فوریه ۲۰۰۶ در سن ۸۹ سالگی بر اثر ذات‌الریه درگذشت.