گلدی هاون

گلدی جین هاون (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۴۵) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و گاه خواننده آمریکایی است. او فعالیت خود را به‌عنوان رقصنده، ابتدا در نیویورک و سپس در لس‌آنجلس آغاز کرد. او در میان بازیگران برنامه تلویزیونی «لاَف-این»، نمایش کمدی مدرن اواخر دهه ۱۹۶۰، در حالی که بیکینی به تن داشت جوک‌ها را بد بیان می‌کرد و به یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های این برنامه تبدیل شد. او سپس ثابت کرد که آن شخصیت احمقانه صرفاً یک نقش بوده است؛ او برای نقش مکمل در فیلم «گل کاکتوس» (۱۹۶۹، با بازی والتر متیو) برنده اسکار شد و بازی قابل‌توجهی در فیلم «قطار شکر» (۱۹۷۴) ساخته استیون اسپیلبرگ داشت.

او اولین فیلم پرفروش خود، «پرایوت بنجامین» را در سال ۱۹۸۰ تجربه کرد و از آن زمان تاکنون، حرفه‌ای مستمر به‌عنوان بازیگر نقش اول در آثار موفق و ناموفق داشته است و اغلب نقش تهیه‌کننده آثار خود را نیز ایفا کرده است. برخی از فیلم‌های او عبارتند از: «شامپو» (۱۹۷۵، با بازی وارن بیتی)، «بر فراز دریا» (۱۹۸۷، با بازی کورت راسل)، «پرنده‌ای روی سیم» (۱۹۹۰، با بازی مل گیبسون)، «مرگ درخور اوست» (۱۹۹۲، با بازی بروس ویلیس)، «خانه‌دار» (۱۹۹۲، با بازی استیو مارتین)، «باشگاه همسران اول» (۱۹۹۶، با بازی دایان کیتون) و «خواهران بنگر» (۲۰۰۲، با بازی سوزان ساراندون)، در کنار آثار بسیار دیگر.

او دهه‌هاست که با کورت راسل، بازیگر سینما، در رابطه است و مادر بازیگر کیت هادسن، بازیگر اولیور هادسن و بازیگر وایت راسل است.