تایرون پاور

او یکی از ستارگان بزرگ فیلم‌های عاشقانه و شمشیرزنی قرن بیستم بود و سومین تایرون پاور از چهار نفر در یک دودمان بازیگری مشهور بود که قدمت آن به قرن هجدهم بازمی‌گشت. جد بزرگ او نخستین تایرون پاور (۱۷۹۵-۱۸۴۱)، کمدین مشهور ایرلندی بود. پدر او که مورخان او را تایرون پاور بزرگ می‌نامند، اما معاصرانش او را تایرون پاور یا تایرون پاور جوان می‌خواندند، ستاره بزرگ تئاتر (و بعدها سینما) در نقش‌های کلاسیک و مدرن بود. مادر او، پاتیا ریوم (خانم تایرون پاور)، نیز بازیگر شکسپیر و یک مربی درام مورد احترام بود.

تایرون ادموند پاور جونیور (که تایرون پاور سوم نیز نامیده می‌شد؛ زاده ۵ مه ۱۹۱۴ - وفات ۱۵ نوامبر ۱۹۵۸) در سال ۱۹۱۴ در خانه مادرش در سینسیناتیِ اوهایو به دنیا آمد. او که کودکی ضعیف و بیمار بود، توسط والدینش به اقلیم گرم‌تر کالیفرنیای جنوبی برده شد. پس از طلاق والدینش، او و خواهرش آن پاور همراه با مادرشان به سینسیناتی بازگشتند. او در آنجا مشغول تحصیل بود و هم‌زمان وسواس نسبت به بازیگری در او شکل گرفت. اگرچه مادرش او را بزرگ کرد، اما وی با پدرش مکاتبه داشت؛ پدری که او را به رویاهای بازیگری‌اش تشویق می‌کرد. او در اجرای تئاتر «تاجر ونیز» که پدرش در شیکاگو اجرا می‌کرد، به عنوان هنرور نقش‌های دوردست (کمتر) حضور داشت و هنگام مرگ ناگهانی پدرش بر اثر حمله قلبی در اواخر همان سال، او را در بر گرفت.

تایرون جوان با وجود جذابیت خیره‌کننده، برای یافتن کار در هالیوود با دشواری روبه‌رو بود. او در چند نقش کوچک ظاهر شد و سپس برای انجام کارهای تئاتر به شرق رفت. یک تست بازیگری منجر به عقد قرارداد با توئنتی‌سنچری فوکس در سال ۱۹۳۶ شد و او به‌سرعت به نقش‌های اصلی رسید. در عرض حدود یک سال، او یکی از ستاره‌های اصلی فوکس بود و با سهولت در آثار معاصر و تاریخی بازی می‌کرد. بیشتر نقش‌های او پرزرق‌وبرق اما فاقد عمق بودند و مهارت او در شمشیرزنی بیش از بازیگری کلامی‌اش مورد ستایش قرار می‌گرفت. او در جنگ جهانی دوم به عنوان خلبان هواپیمای ترابری در سپاه تفنگداران دریایی خدمت کرد و در جبهه عملیات اقیانوس آرام حضور داشت.

پس از جنگ، او بهترین نقدهای خود را برای نقشی نامتعارف در نقش یک کلاهبردار که در حال سقوط است، در فیلم کوچه کابوس (۱۹۴۷) دریافت کرد. اگرچه او همچنان ستاره‌ای بزرگ باقی ماند، اما بسیاری از کارهای پس از جنگ او معمولی بودند. او به انجام کارهای تئاتر برجسته ادامه داد و همچنین تولید فیلم را آغاز کرد. پس از بازی درخشان در فیلم شاهدی برای محاکمه (۱۹۵۷) ساخته بیلی وایلدر، پاور تولید فیلم سلیمان و سبا (۱۹۵۹) را آغاز کرد. در نیمه راه فیلم‌برداری، او حین صحنه دوئل با جورج ساندرز از حال رفت و پیش از رسیدن به بیمارستان بر اثر حمله قلبی درگذشت.