شوساکو اندو

شوساکو اندو (زاده ۲۷ مارس ۱۹۲۳، توکیو، ژاپن — درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۶، توکیو)، نویسنده ژاپنی است که به‌خاطر بررسی رابطه میان شرق و غرب از منظری مسیحی شهرت دارد.

اندو در سن ۱۱ سالگی با تشویق مادر و یکی از عمه‌هایش کاتولیک شد. او در دانشگاه کیو در رشته ادبیات فرانسوی تحصیل کرد (کارشناسی، ۱۹۴۹)، موضوعی که از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ در دانشگاه لیون در فرانسه نیز آن را مطالعه کرد. اولین مجموعه‌های داستان او، «شیروئی هیتو» و «کیئوری هیتو» (هر دو در ۱۹۵۵؛ «مرد سفید» و «مرد زرد»)، جهت‌گیری بیشتر داستان‌های بعدی او را نشان می‌دهند: این آثار تضاد میان تجربه و دیدگاه‌های ژاپنی و غربی را به تصویر می‌کشند. او در «اومی تو دوکویائوکو» (۱۹۵۷؛ دریا و سم)، در یک داستان جنگی درباره پزشکان ژاپنی که بر روی یک خلبان آمریکایی ساقط‌شده کالبدشکافی انجام می‌دهند، مفهوم اخلاق در ژاپن را بررسی می‌کند. یکی از قدرتمندترین رمان‌های اندو، «چیموکو» (۱۹۶۶؛ سکوت)، روایتی داستان‌گونه از کشیش‌های پرتغالی است که به ژاپن سفر کردند و قتل‌عام متعاقب پیروان ژاپنی آن‌ها. این رمان و «سامورایی» (۱۹۸۰؛ سامورایی) — روایتی جذاب از سفر یک سامورایی به نمایندگی از شوگون خود برای باز کردن مسیر تجارت با مکزیک، اسپانیا و رم — بهترین نوشته‌های او محسوب می‌شوند که پیچیدگی‌های تعاملات بین فرهنگ‌ها را نشان داده و روایتی منعطف و خوش‌بیان ارائه می‌دهند.

سایر آثار داستانی مفصل اندو شامل «کازان» (۱۹۵۹؛ آتشفشان)، «کوچی‌بوئو او فوکو توکی» (۱۹۷۴؛ وقتی سوت می‌زنم)، «سوکیاندارو» (۱۹۸۶؛ رسوایی) و تعدادی رمان کمدی است. او همچنین داستان‌های کوتاه، درام، جستار و یک زندگی‌نامه نوشته است.