جو استرامر

جان گراهام ملور (۲۱ اوت ۱۹۵۲ – ۲۲ دسامبر ۲۰۰۲) که با نام هنری جو استرامر شناخته می‌شد، نوازنده بریتانیایی بود. او یکی از بنیان‌گذاران، ترانه‌سرای، گیتاریست ریتم و خواننده اصلی گروه پانک راک د کلش بود که در سال ۱۹۷۶ تشکیل شد. دومین آلبوم استودیویی د کلش، یعنی «بده‌شون کافی طناب» (۱۹۷۸)، در ردیف دوم جدول موسیقی بریتانیا قرار گرفت. آن‌ها مدتی بعد، با آلبوم «لندن کالینگ» (۱۹۷۹) به موفقیت در آمریکا رسیدند و با آلبوم «کومبت راک» (۱۹۸۲) که ردیف هفتم جدول موسیقی آمریکا را از آن خود کرد و گواهی دو پلاتینیوم دریافت کرد، به اوج رسیدند. اشعار سیاسی انفجاری، تجربه‌گرایی موسیقیایی و نگرش شورشی د کلش، تأثیر بسیار زیادی بر موسیقی راک به‌طور کلی، و به‌ویژه راک آلترناتیو داشت. موسیقی آن‌ها، سبک پانک را با رگی، اسک، داب، فانک، رپ و راکابیلی ترکیب می‌کرد.

از دیگر نقاط برجسته دوران حرفه‌ای استرامر می‌توان به همکاری با گروه‌های ۱۰۱یرز، لاتینو راکابیلی وار، مسکالروس و پوگز و همچنین موسیقی تک‌نوازی او اشاره کرد. فعالیت موسیقایی به او اجازه داد تا علایق دیگرش از جمله بازیگری، آهنگسازی برای برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها و اجرای برنامه رادیویی لندن کالینگ در بی‌بی‌سی را نیز دنبال کند. استرامر و گروه د کلش در ژانویه ۲۰۰۳ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافتند. به یاد او، دوستان و خانواده استرامر بنیاد جو استرامر (که در ابتدا با نام استرامرویل شناخته می‌شد) را تأسیس کردند؛ یک سازمان غیرانتفاعی که فرصت‌هایی را برای موسیقی‌دانان فراهم می‌کند و از پروژه‌هایی در سراسر جهان که از طریق موسیقی باعث توانمندسازی می‌شوند، حمایت می‌نماید.