جک کارسون

جان اِلمِر «جک» کارسون (۲۷ اکتبر ۱۹۱۰ – ۲ ژانویه ۱۹۶۳)، بازیگر سینمای آمریکایی متولد کانادا بود که دوران حرفه‌ای او در دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ گسترده بود. اگرچه او عمدتاً در نقش‌های مکمل برای ایجاد لحظات کمدی به کار گرفته می‌شد، اما بازی او در فیلم‌هایی نظیر میلدرد پیرس (۱۹۴۵) و گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸) تسلط او را بر نقش‌های دراماتیک «جدی» نیز نشان می‌داد. او برای آرکی‌او (RKO) و ام‌جی‌ام (MGM) کار می‌کرد (در فیلم عشق دیوانه، در مقابل میرنا لوی و ویلیام پاول بازی کرد)، اما ماندگارترین آثار او متعلق به وارنر برادرز بود. شخصیت شاخص او، فردی حاضر‌جواب و همه‌چیزدان بود که معمولاً و به‌ناچار، به خاطر خودبینی و غرور بیش از حدش کارش را خراب می‌کرد. کارسون در ابتدا نقش‌های کوچکی در آرکی‌او رادیو پیکچرز در فیلم‌هایی مانند بزرگ کردن بیبی (۱۹۳۸)، با بازی کری گرنت و کاترین هپبورن، به دست آورد.

یکی از نقش‌های برجسته نخستین کارسون، نقش مأمور مخفیِ تظاهر به مستی در مقابل ریچارد کرومول در درام اکشن ضدنازی یونیورسال پیکچرز با عنوان مأمور دشمن بود. این نقش اندکی بعد منجر به عقد قرارداد او با وارنر برادرز شد. او در آنجا با دنیس مورگان در چندین فیلم همکاری کرد که ظاهراً برای رقابت با فیلم‌های محبوب «راه به سوی...» ساخته بنگ کرازبی و باب هاپ در پارامونت بود.

بخش اعظم فعالیت او در وارنر برادرز به کمدی‌های سبک با همکاری مورگان و بعدها دوریس دی (که در زندگی‌نامه‌اش، کارسون را یکی از مربیان اولیه خود در هالیوود می‌دانست) محدود می‌شد. منتقدان عموماً بر این باورند که بهترین بازی کارسون در میلدرد پیرس (۱۹۴۵) بوده است، جایی که او نقش والی فی، شخصیت همیشه در حال نقشه‌کش، را در مقابل جوآن کرافورد در نقش اصلی بازی کرد. همچنین در سال ۱۹۴۵، او نقش هارولد پیرسون، دومین همسر لوئیز رندال (با بازی روزالیند راسل) را در فیلم تقریباً درست بازی کرد. نقش دیگری که برای او تحسین‌ها را به ارمغان آورد، نقش مات لیبی، تبلیغاتچی در ستاره‌ای زاده می‌شود (۱۹۵۴) بود. یکی از آخرین نقش‌های سینمایی او، نقش برادر بزرگتر، «گوپر»، در گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸) بود.

حضور او در تلویزیون که تا اوایل دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت، شامل نمایش مارتا ری، نمایش گای میچل و نمایش پالی برگن در سال ۱۹۵۷؛ تئاتر آکوا و بنانزا (فصل ۱، قسمت ۹: آقای هنری کامستاک) در سال ۱۹۵۹؛ تریلر («قطعی بزرگ») در سال ۱۹۶۰؛ و قلمرو نیمه‌روشن (فصل ۲، قسمت ۱۴: تمام حقیقت) در سال ۱۹۶۱ بود.

در ۸ فوریه ۱۹۶۰، کارسون به پاس فعالیت‌هایش در صنعت تلویزیون و رادیو، دو ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. ستاره تلویزیونی در خیابان وین ۱۵۶۰ و ستاره رادیویی در بلوار هالیوود ۶۳۶۱ قرار دارد.

در سال ۱۹۸۳، پس از مرگ او، جک کارسون به همراه دوست سینمایی‌اش، دنیس مورگان که او نیز اهل ویسکانسین بود، به تالار مشاهیر هنرمندان‌های اجرای ویسکانسین راه یافت.