راسکو کارنز

راسکو کارنز (۷ سپتامبر ۱۸۹۱ – ۶ فوریه ۱۹۷۰) بازیگر آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۴ در نزدیک به ۱۵۰ فیلم ظاهر شد. او در ایفای نقش شخصیت‌های بدبین و حاضر‌جواب (و اغلب مست) تخصص داشت و بیان سریع او به بسیاری از کمدی‌ها و هیجان‌انگیزهای جنایی در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ جان می‌بخشید. اگرچه او در فیلم‌های صامت متعددی مانند بال‌ها و گدایان زندگی ظاهر شد، اما دوران حرفه‌ای او تا زمان ظهور صدا واقعاً اوج نگرفت. احتمالاً مشهورترین نقش سینمایی او، مسافر آزاردهنده اتوبوس، اسکار شِیپلی بود که در کمدی برنده‌ی جایزه اسکار، در یک شب اتفاق افتاد (۱۹۳۴)، تلاش می‌کند کلودت کولبر را از خود برباید؛ و بلافاصله پس از آن، یکی از بهترین اجراهای او در نقش اوون اومالی، کارگزار مطبوعاتی مست، در فیلم قرن بیستم ساخته هاوارد هاکس بود. (شش سال بعد، او به عنوان یکی از خبرنگاران در اثر کلاسیک دیگری از هاکس، منشی همه‌کاره او، بازی کرد.) در سال ۱۹۳۷، پارامونت او را در کنار لین اورمن به عنوان یک جفت کارآگاه خصوصی کم‌حرف در دو کمدی-معمایی درجه دو، قتل به دانشگاه می‌رود و شرکای جرم، به خدمت گرفت. از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴، کارنز نقش اصلی را در سریال محبوب شبکه تلویزیونی دومونت، راکی کینگ، کارآگاه درونی، بازی کرد. پسر او، تاد کارنز، بازیگر نقش‌های مکمل، نیز در آن سریال ظاهر شد.

از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲، کارنز در هفتاد و سه قسمت از نود و پنج قسمت سریال کمدی-درام نظامی سی‌بی‌اس، هنسی، که جکی کوپر در نقش اصلی پزشک نیروی دریایی ایالات متحده و ابی دالتون در نقش پرستار مارتا هیل بازی می‌کرد، در نقش دریاسالار والتر شفر انتخاب شد.

آخرین فیلم او در سال ۱۹۶۴، کمدی دیگری از هاکس به نام ورزش مورد علاقه مرد؟ بود.

کارنز در سن برناردینو، کالیفرنیا متولد شد و در لس‌آنجلس درگذشت.