ولادیمیر نابوکوف

ولادیمیر ولادیمیروویچ نابوکوف (۱۸۹۹-۱۹۷۷) رمان‌نویس، شاعر، مترجم، منتقد و حشره‌شناس چندزبانه روسی‌تبار بود که برجسته‌ترین نویسنده در میان مهاجران پس از ۱۹۱۷ محسوب می‌شد. نابوکوف که در سال ۱۸۹۹ در روسیه تزاری زاده شد، نه رمان نخست خود را در دوران اقامت در برلین به زبان روسی نوشت. او پس از نقل‌مکان به ایالات متحده، جایی که نویسندگی به زبان انگلیسی را آغاز کرد، به شهرت و اعتبار بین‌المللی دست یافت. نابوکوف از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۹ استاد ادبیات روسی در دانشگاه کرنل بود، پیش از آنکه در سال ۱۹۶۱ به اروپا بازگردد و در مونترو، سوئیس ساکن شود.

نوشته‌های او با کتاب پادشاه، ملکه، تک‌گروه (۱۹۲۸) آغاز شد و از آن پس ویژگی‌های سبک‌شناختی پیچیده‌ای را در خود یافت. رمان‌های او عمدتاً با مسئله خودِ هنر سروکار دارند که در پوشش‌های مختلفی ارائه می‌شوند، همان‌طور که در دعوت به اعدام (۱۹۳۸) مشهود است. پارودی در هدیه (۱۹۳۷-۳۸) و آثار بعدی او تکرار می‌شود. رمان‌های او که به زبان انگلیسی نوشته شده‌اند شامل لولیتا (۱۹۵۵) است که پرفروش و جنجالی بود و برای او ثروت و شهرت جهانی به ارمغان آورد؛ همچنین آتش کم‌رنگ (۱۹۶۲) و آدا (۱۹۶۹). رمان اپیزودیک او درباره یک استاد روس‌زبانِ مهاجر در ایالات متحده، پنین (۱۹۵۷)، تا حدی بر اساس تجربیات او به عنوان استاد ادبیات است. آثار انتقادی او شامل ترجمه و شرح عظیم اثر اوتگنی وانگین اثر الکساندر پوشکین است.