دنیس ویور

بیلی دنیس ویور (۴ ژوئن ۱۹۲۴ – ۲۴ فوریه ۲۰۰۶) بازیگر آمریکایی و رئیس اتحادیه بازیگران سینما بود که بیشتر برای فعالیت‌هایش در تلویزیون و فیلم‌ها از اوایل دهه ۱۹۵۰ تا درست پیش از مرگش در سال ۲۰۰۶ شناخته می‌شود. دو نقش مشهور ویور، نقش چستر گود، معاون مارشال مت دیلون در وسترن «دودِّ کجا» و نقش معاون مارشال سام مک‌کلاد در درام پلیسی «مک‌کلاد» بود. او در فیلم تلویزیونی «دوئل» محصول ۱۹۷۱، نخستین فیلم کارگردان استیون اسپیلبرگ، ستارگی کرد. او همچنین به‌خاطر نقش خود به‌عنوان متصدی عصبی متل در فیلم «نشانی از شر» (۱۹۵۸) ساخته اورسون ولز در یادها مانده است.

ویور در ۴ ژوئن ۱۹۲۴ در جابلین، میزوری، فرزند والتر لئون «داک» ویور و همسرش لنا لئورا (زاده پراتر) متولد شد. ویور از کودکی می‌خواست بازیگر شود. او چندین سال در شریووپورت، لوئیزیانا و مدت کوتاهی در مانتکا، کالیفرنیا زندگی کرد. او در کالج جوانان جابلین تحصیل کرد و سپس به دانشگاه اوکلاهاما در نورمن منتقل شد؛ جایی که در رشته درام تحصیل کرد و ستاره دوومیدانی بود و در چندین رشته رکورد ثبت کرد. ویور در طول جنگ جهانی دوم به‌عنوان خلبان در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد و با هواپیماهای جنگنده گرومن F۴F وایلدکت پرواز می‌کرد. پس از جنگ، او با گری استوول (عشق دوران کودکی‌اش) ازدواج کرد که از او سه فرزند داشت. او تحت نام بیلی دی. ویور، در تیم المپیک ۱۹۴۸ ایالات متحده در رشته ده‌گانه شرکت کرد و نفر ششم شد و پس از باب ماتیاس، ستاره ۱۷ ساله دوومیدانی دبیرستانی، قرار گرفت. با این حال، تنها سه نفر اول انتخاب شدند. ویور بعدها گفت: «من آن‌قدر بد عمل کردم [در مسابقات انتخابی المپیک] که تصمیم گرفتم... در نیویورک بمانم و بازیگری را امتحان کنم.»

مسیر حرفه‌ای

اولین نقش ویور در برادوی به‌عنوان جایگزین لانی چمپمن در نقش ترک فیشر در «برگرد، شیبا کوچک» بود. او در نهایت در گروه تور ملی، نقش را از چمپمن گرفت. ویور برای تثبیت انتخاب خود برای بازیگر شدن، در استودیو بازیگران ثبت‌نام کرد که در آنجا با شلی وینترز آشنا شد. او در ابتدای دوران بازیگری برای حمایت از خانواده‌اش به انجام کارهای متفرقه، از جمله فروش جاروبرقی، سه‌چرخه و جوراب‌های زنانه مشغول بود.

در سال ۱۹۵۲، شلی وینترز به او کمک کرد تا قراردادی از استودیو یونیورسال بگیرد. او اولین حضور سینمایی خود را همان سال در فیلم «دختر موقرمز وایومینگ» تجربه کرد. او در طی سه سال آینده در مجموعه‌ای از فیلم‌ها بازی کرد، اما همچنان برای حمایت از خانواده‌اش مجبور به انجام کارهای متفرقه بود. در سال ۱۹۵۵، او در قسمتی از «رنجر تنها» به نام «گلوله خبرساز» ظاهر شد که در یوتیوب قابل مشاهده است. در حالی که مشغول تحویل دادن گل بود، شنید که نقش چستر گود، دستیار لنگ و وفادار مارشال مت دیلون (جیمز آرنس) در سریال تلویزیونی جدید «دودِّ کجا» را گرفته است. این بزرگ‌ترین فرصت حرفه‌ای او بود؛ این سریال در نهایت به پربیننده‌ترین و طولانی‌ترین سریال رئال در تاریخ تلویزیون ایالات متحده (از ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵) تبدیل شد، افتخاری که اکنون در اختیار «قانون و نظم: واحد جرایم خاص» است. در سال ۱۹۷۰، ویور نقش اصلی را در سریال NBC یعنی «مک‌کلاد» به دست آورد که برای آن دو بار نامزد جایزه امی شد. این سریال که درباره یک مأمور قانون وسترن مدرن است که سر از شهر نیویورک درمی‌آورد، تا حدودی بر اساس فیلم «کُگان بلَف» ساخته کلینت ایستوود ساخته شده است.

ویور پس از جنگ جهانی دوم با گری استوول ازدواج کرد و آن‌ها سه پسر داشتند: ریچارد، رابرت و راستین ویور. گری در ۲۶ آوریل ۲۰۱۶ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.

مرگ

ویور در ۲۴ فوریه ۲۰۰۶ در سن ۸۱ سالگی در خانه‌اش در ریج‌وی، کلرادو، بر اثر سرطان پروستات درگذشت.