والی براون

والی براون (۹ اکتبر ۱۹۰۴ – ۱۳ نوامبر ۱۹۶۱) بازیگر، کمدین و شریک قدیمی آلن کارنی بود. والی در مالدنِ ماساچوست متولد شد و در نمایش‌های وودویل فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۴۲، فعالیت سینمایی خود را در هالیوود و در شرکت آر.کی.او رادیو پیکچرز با فیلم دزدی دامن شروع کرد. وقتی آر.کی.او تصمیم گرفت از تیم کمدی ابوت و کاستلو تقلید کند، او با آلن کارنی همراه شد و گروه «براون و کارنی» را تشکیل دادند. آن‌ها با کمدی‌های نظامی ماجراهای یک تازه‌وارد و دنباله‌ی آن، تازه‌واردها در برمه، نخستین حضور خود را داشتند. از میان هشت فیلمی که با هم بازی کردند، یکی از مشهورترین آثارشان زامبی‌ها در برادوی بود که با بازی بلا لوگوسی، نیمه‌دنباله‌ای بر فیلم من با یک زامبی ساخته‌ی وال لوتون محسوب می‌شد. قرارداد آن‌ها در سال ۱۹۴۶ فسخ شد و پس از آن هر کدام به دنبال فعالیت انفرادی رفتند. در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، هر دو در نقش‌های مختلفی در فیلم‌های لزلی گودوین ظاهر شدند. آن‌ها در سال ۱۹۶۱ در فیلم پروفسور فراموش‌کار دوباره با هم همکاری کردند. سال‌های پایانی عمر والی پر از حضورهای مهمان در تلویزیون بود که آخرین حضور او در سریال پسران من بود. او چندین بار به عنوان مهمان در سریال پری میسون ظاهر شد، از جمله نقش هری میچلِ قاتل در قسمت «پرونده زنبق طلایی» در سال ۱۹۵۸. والی براون همچنین یکی از بازیگران ثابت در برنامه‌های تلویزیونی مانند من با جوآن ازدواج کردم، سیمارون سیتی و دنیل بون بود. او قرار بود همراه با آلن کارنی نقشی را در فیلم دنیا دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه بازی کند، اما کمی قبل از شروع فیلمبرداری درگذشت. او همچنین یکی از بازیگران ثابت در برنامه نمایش ابوت و کاستلی در رادیو بود.