مایکل تارن

مایکل تارن (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۵۱) بازیگر بریتانیایی است. او بیشتر برای ایفای نقش پیت در فیلم پرتقال کوکی (۱۹۷۱) ساخته استنلی کوبریک شناخته می‌شود.

تارن برای نقش پیت در پرتقال کوکی انتخاب شد و تنها بازیگر گروه بود که در زمان تولید، یک نوجوان واقعی (۱۶ تا ۱۷ ساله) محسوب می‌شد؛ در حالی که سایر اعضا در اواسط تا اواخر دهه ۲۰ زندگی خود بودند. پس از آن، او در فیلم ساخته جان مک‌کنزی با نام ماد (۱۹۷۲) ظاهر شد و نقش‌های اصلی را در فیلم فردا روز خوبی است به کارگردانی جان گلدشمیت و نقش نیمه نامشخص در زیگر زاگر به کارگردانی رون اسمدلی ایفا کرد. پس از حضورهای مهمان در مجموعه‌ای از سریال‌های تلویزیونی، او برای تولید یورکشایر در سریال آنجا که برنج هست انتخاب شد. بدون آنکه او بداند، کارگزارش در آن زمان قرارداد او را برای خروج از سریال مذاکره کرده بود و کار او به عنوان بازیگر فیلم و تلویزیون عملاً به پایان رسید. او طی ۲۰ سال بعد حضورهای کوتاه چندگانه‌ای از جمله در کریم‌واچ، د ناک، و آخرین حضورش در سال ۲۰۰۰ را تجربه کرد؛ یعنی زمانی که نقش ویک را در شوترز برای تولیدات کول‌بین، به کارگردانی کالین تیگ و نویسندگی و بازی لویی دمپسی و ترنس هاوارد، با حضور امیلی واتسون، جرارد باتلر و مجموعه‌ای از دیگر بازیگران مشهور بریتانیایی ایفا کرد. از جمله سوابق تئاتری او می‌توان به همکاری با گروه‌های آر اس سی و کمپانی‌های تئاتر ملی اشاره کرد که شامل نقش‌های تحسین‌شده منتقدها نظیر ریک در استیکس اند بونز در کنار پیتر ولر، رکس در سیتی شوگر اثر استیون پولیاکوف در تئاتر کمدی با آدام فیت، ژاک در ژاک و اربابش اثر میلان کوندرا، و سام در کروسینگ دلانسی اثر سوزان سندلر بود. سال‌های اخیر او به کارگردانی آزاد و فعالیت در حوزه دراما اختصاص یافته و در حال حاضر در اسپانیا زندگی می‌کند.