هری جی. وایلد

هری جی. وایلد، A.S.C. (۵ جولای ۱۹۰۱ - ۲۴ فوریه ۱۹۶۱) فیلم‌بردار سینما و تلویزیون بود. وایلد از سال ۱۹۳۱ تا دهه ۱۹۵۰ در استودیوهای آر.کِی.او پیکچرز فعالیت می‌کرد. در مجموع، وایلد در ۹۱ پروژه بزرگ سینمایی و دو سریال تلویزیونی طولانی همکاری داشت.

او فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۳۱ آغاز کرد و به عنوان فیلم‌بردار دوم و اپراتور در نُه پروژه، که برجسته‌ترین آن‌ها فیلم کودک دونوان جوان (۱۹۳۱) ساخته فرد نیبلو بود، استخدام شد. در سال ۱۹۳۶، وایلد اولین فیلم بلند خود را، درام ورزشیِ بازی بزرگ ساخته والاس فاکس، فیلم‌برداری کرد. دو سال بعد، او در نامزدی جایزه اسکار برای فیلم دختر ارتش (۱۹۳۸) ساخته ریپابلیک پیکچرز سهیم بود.

به گفته اسپنسر سلبی، منتقد فیلم، وایلد فیلم‌بردار پرکار ژانر فیلم نوآر بود که ۱۳ فیلم از این سبک را فیلم‌برداری کرد، از جمله: قتل عزیزم (۱۹۴۴) ساخته دمیتریک، جانی آنجل (۱۹۴۵)، نکتورن (۱۹۴۶)، زن در ساحل (۱۹۴۷) به کارگردانی ژان رنوآر، آن‌ها باور نخواهند کرد (۱۹۴۷) و آثار دیگر. او همچنین در اوایل دهه ۱۹۵۰، فیلم‌بردار جین راسل بود؛ او در هفت فیلم از آثار این بازیگر همکاری داشت که سه مورد از آن‌ها توسط استودیوهای دیگر منتشر شد: از جمله زن از نوع او (۱۹۵۱) و پسر سفیدپوست (۱۹۵۲) برای پارامونت، و پربیننده‌ترین فیلم او، آقایان موطلایی‌ها را بیشتر دوست دارند (۱۹۵۳) برای توئنتی‌سنتوری-فاکس.