هوگو فریدهوفر

هوگو ویلهلم فریدهوفر (۳ می ۱۹۰۱ – ۱۷ می ۱۹۸۱)، آهنگساز و نوازنده ویولنسل آمریکایی بود که بیشتر برای موسیقی متن فیلم‌هایش شناخته می‌شد.

فریدهوفر در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده متولد شد. پدر او، پاول، نوازنده ویولنسل بود که در درسدن، آلمان آموزش دیده بود؛ مادر او، اوا کونیگ، در آلمان متولد شد.

فریدهوفر نواختن ویولنسل را از ۱۳ سالگی آغاز کرد. او پس از گذراندن کلاس‌های هارمونی و کنترپوان در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، به‌عنوان نوازنده ویولنسل در ارکستر سمفونیک مردم مشغول به کار شد.

او در سال ۱۹۲۹ به هالیوود نقل مکان کرد و در آنجا به‌عنوان نوازنده برای تولیدات استودیوی فاکس، از جمله فیلم‌های «سانی ساید آپ» (۱۹۲۰) و «گرند کناری» (۱۹۳۴) اجرا کرد. بعدها، او به‌عنوان ارکسترپرداز برای وارنر برادرز استخدام شد و روی بیش از ۵۰ فیلم برای این استودیو کار کرد. او در دوران حضورش در وارنر، عمدتاً موظف بود با ماکس اشتاینر و به دلیل توانایی‌اش در صحبت کردن به زبان آلمانی، با اریش ولفگانگ کورنگولد همکاری کند. به‌ویژه اشتاینر، برای تبدیل طرح‌های موسیقایی خود به یک موسیقی متن ارکسترال کامل، به مهارت فریدهوفر اتکا می‌کرد.

در سال ۱۹۳۷، فریدهوفر نخستین موسیقی متن کامل خود را برای فیلم «ماجراهای مارکو پولو» آهنگسازی کرد. اگرچه او در طول دهه‌های ۱۹۳۰ و تا دهه ۱۹۴۰ همچنان به‌عنوان ارکسترپرداز مشغول به کار بود، اما به‌تدریج مسئولیت‌های بیشتری را به‌عنوان آهنگساز دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۴۲، او موسیقی متن فیلم «چت‌نیک‌ها! چریک‌های مبارز» را آهنگسازی کرد.

در سال ۱۹۴۶، فریدهوفر برای آهنگسازی موسیقی متن فیلم «بهترین سال‌های زندگی ما» به کارگردانی ویلیام وایلر استخدام شد؛ فیلمی که باعث شد او در جوایز اسکار ۱۹۴۷، جایزه اسکار بهترین موسیقی متن اصلی را با برتری نسبت به برنارد هرمن، میکلوس روزا، ویلیام والتون و فرانتس واکسمن کسب کند. ضبط جدیدی از این موسیقی متن که در سال ۱۹۷۹ توسط انجمن ضبط انترآکت منتشر شد، در آن زمان مورد استقبال قرار گرفت.

فریدهوفر برای فیلم‌های دیگر از جمله «همسر اسقف»، «ژان دارک»، «بالاتر و فراتر»، «میان بهشت و جهنم»، «پسری بر روی دلفین»، «ماجرایی برای یادآوری» و «شیرهای جوان» نیز نامزد جایزه شد.

فریدهوفر که بسیار مورد تحسین همکارانش بود، برای شوخ‌طبعی تلخ و خودکم‌بینانه‌اش نیز شهرت داشت. وقتی همکار آهنگسازش، دیوید راکسین، از او درباره پیشرفت کار آهنگسازی برای فیلم «ژان دارک» پرسید، او پاسخ داد: «هنوز تازه کباب کردن را شروع کرده‌ام!». در پاسخ به مصاحبه‌ای با پیج کوک، منتقد موسیقی فیلم در مجله فیلمز این ریویو، که درباره جایگاه او در میان موسیقی‌دانان بزرگ فیلم پرسید، فریدهوفر گفت: «من فقط یک غول دروغین در میان کوتوله‌های واقعی هستم».

مجموعه‌ای از جستارها، نامه‌ها و مصاحبه‌های زندگی‌نامه‌ای توسط لیندا دنلی گردآوری شده است.

او در ۱۷ می ۱۹۸۱ بر اثر عوارض ناشی از سقوط، در بیمارستان سنت وینسنت درگذشت.