لانا ترنر

لانا ترنر (۸ فوریه ۱۹۲۱ – ۲۹ ژوئن ۱۹۹۵) بازیگر آمریکایی بود. ترنر که در شانزده سالگی توسط ام‌جی‌ام کشف و با قراردادی سینمایی مواجه شد، اولین بار با فیلم «آن‌ها فراموش نخواهند کرد» (۱۹۳۷) توجه‌ها را به خود جلب کرد. او نقش‌های برجسته‌ای، اغلب در نقش دختر جوان و معصوم، در فیلم‌هایی نظیر «عشق اندی هاردی را می‌یابد» (۱۹۳۸) ایفا کرد. او در اوایل دهه ۱۹۴۰ با بازی در فیلم‌هایی چون «جانی ایگر» (۱۹۴۱)، «دختر زیگفلد» (۱۹۴۱) و «جایی که پیدایش خواهم کرد» (۱۹۴۲)، خود را به عنوان یک بازیگر نقش اول تثبیت کرد. او به دلیل ایفای نقش در فیلم ترسناک «دکتر جکیل و آقای هاید» (۱۹۴۱)، به عنوان یکی از نخستین «ملکه‌های جیغ» هالیوود شناخته می‌شود و شهرت او به عنوان یک زن اغواگر (فم فاتال) با بازی در فیلم نوآر «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» (۱۹۴۶) دوچندان شد. محبوبیت او در دهه ۱۹۵۰ نیز با فیلم‌هایی همچون «بد و زیبا» (۱۹۵۲) و «پیتون پلیس» (۱۹۵۷) ادامه یافت؛ فیلمی که برای آن نامزد دریافت جایزه آکادمی در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

در سال ۱۹۵۸، دختر او، شریل کرین، جاننی استومپاناتو، معشوق ترنر را با چاقو به قتل رساند. تحقیقات پزشکی قانونی توجه رسانه‌های بسیاری را به ترنر معطوف کرد و به این نتیجه رسید که کرین در دفاع از خود عمل کرده است. فیلم بعدی ترنر، «تقلید از زندگی» (۱۹۵۹)، یکی از بزرگترین موفقیت‌های دوران کاری او بود، اما از اوایل دهه ۱۹۶۰ نقش‌های او کمتر شد. او در اواخر دوران فعالیت خود، با ایفای یک نقش مهم و مکرر در سریال تلویزیونی «فالکون کرست» در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳، مجدداً مورد توجه قرار گرفت. ترنر آخرین حضور تلویزیونی خود را در سال ۱۹۹۱ تجربه کرد و در سال ۱۹۹۵ بر اثر سرطان گلو درگذشت.