کانرد سالینجر

کانرد سالینجر (۳۰ اوت ۱۹۰۱، بروکلین، ماساچوست – ۱۷ ژوئن ۱۹۶۲، پسیفیک پالیسیدز، کالیفرنیا) تنظیم‌کننده، ارکسترنویس و آهنگساز آمریکایی بود که آهنگسازی کلاسیک را در کنسرواتوار پاریس آموخت. او مسئول ارکستراسیون نُه تولید برادوی از ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۸، و بیش از هفتاد و پنج فیلم سینمایی از ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۲ بوده است. کلایو هیرش‌هورن، پژوهشگر سینما، او را بهترین ارکسترنویسی می‌داند که تا به حال در سینما فعالیت کرده است. در اوایل دوران حرفه‌ای، جان ویلیامز، آهنگساز فیلم، زمان زیادی را در کنار سالینجر گذراند.

سالینجر در دوران کارآموزی خود در برادوی، اولین بار با جانی گرین، مدیر موسیقی آینده ام‌جی‌ام، ملاقات کرد؛ زمانی که آن‌ها در روزهای اولیه ظهور صدا در نیویورک، مشغول ضبط اوورتورهای فیلم بودند تا پیش از شروع فیلم‌های اصلی نمایش داده شوند. سالینجر در اواخر دهه ۱۹۳۰ برای اولین بار برای همکاری با آلفرد نیومن (مانند زاده برای رقص و گانگا دین) به هالیوود آمد و همچنین با رابرت راسل بنت، ارکسترنویس مشهور برادوی، در تنظیمات فیلم رقص فردریک آستر و جینجر راجرز یعنی بی‌خیال محصول ۱۹۳۸ همکاری کرد.

سالینجر اکثر فیلم‌های موزیکال مشهور ام‌جی‌ام را ارکسترنویسی کرده است؛ از میان آن‌ها، علاوه بر کشتی نمایش محصول ۱۹۵۱، می‌توان به دختر دیوانه (نسخه ۱۹۴۳)، مرا در سنت لوئیس ملاقات کن (۱۹۴۴) (که شامل تنظیم به‌یادماندنی آهنگ ترولی بود)، لنگر بردار (۱۹۴۵)، نسخه سینمایی اخبار خوب محصول ۱۹۴۷، تعطیلات تابستانی (۱۹۴۸)، نسخه سینمایی در شهر محصول ۱۹۴۹، نسخه سینمایی آنی، اسلحه خود را بگیر محصول ۱۹۵۰، آواز در باران (۱۹۵۲)، نسخه سینمایی مرا ببوس کیت محصول ۱۹۵۳، هفت عروس برای هفت برادر (۱۹۵۴)، آمریکایی در پاریس (۱۹۵۱)، واگن گروه (۱۹۵۳)، فیلم پیشگامانه و تمام‌باله جِن کلی یعنی دعوت به رقص محصول ۱۹۵۶، و موسیقی فیلم اصلی جی‌جی (۱۹۵۸) اشاره کرد. موسیقی پرطنین او برای سکانس‌های باله در بریگادون محصول ۱۹۵۴ اثر لِرنر و لوئه، به عنوان نقاط اوج هنر ارکسترنویسی در عصر طلایی فیلم‌های موزیکال شناخته می‌شود.