Harry Horner

هری هورنر (۲۴ ژولای ۱۹۱۰ - ۵ دسامبر ۱۹۹۴) مدیر هنری اتریشی بود که دوران حرفه‌ای موفقی را در هالیوود سپری کرد. او در شهر هولیتس، که اکنون متعلق به جمهوری چک است، در خانواده‌ای آلمانی‌زبان در بوهم به دنیا آمد.

او فعالیت حرفه‌ای خود را با همکاری ماکس راینهارت در وین آغاز کرد. هنگامی که راینهارت در اوایل دهه ۱۹۳۰ به ایالات متحده نقل مکان کرد، هورنر نیز با او همراه شد. او در طول جنگ جهانی دوم، به عنوان طراح تولید و طراح صحنه برای نمایش «پیروزی بالدار» متعلق به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده خدمت کرد. او در سال ۱۹۴۹ برای کار خود در فیلم «وارث» ساخته ویلیام وایلر برنده اسکار شد و در سال ۱۹۶۱ نیز برای درام «بیلیارد باز» ساخته رابرت رُسن، جایزه دیگری نالید.

یکی از نخستین موفقیت‌های چشمگیر او، فیلم «یک زندگی دوگانه» (۱۹۴۷) ساخته جورج کوکور بود و او به‌زودی در سال ۱۹۴۹ برای کارش در فیلم «وارث» ساخته ویلیام وایلر، خود را بر سکوی اسکار یافت. او در سال ۱۹۵۰ بار دیگر با کوکور در فیلم «متولد شده دیروز» همکاری کرد و سپس کارگردانی چند سریال تلویزیونی از جمله «گانسمک» را امتحان کرد. او در سال ۱۹۶۹ برای درام دهه ۳۰ میلادی «آن‌ها اسب‌ها را نمی‌کشند، مگر اینکه...» ساخته سیدنی پولاک، برای سومین بار نامزد دریافت جایزه شد. هورنر چندین فیلم را کارگردانی کرد که با «سیاره سرخ مریخ» و «مراقب باش عزیزم»، هر دو در سال ۱۹۵۲، آغاز شد.

او پس از اتمام بازسازی فیلم «خواننده جاز» توسط نیل دایمند در سال ۱۹۸۰، بازنشسته شد. وی در سال ۱۹۹۴ در سن ۸۴ سالگی بر اثر ذات‌الریه در پسیفیک پالیسیدز کالیفرنیا درگذشت.