جک پیرس

جک پیرس (با نام اصلی یانوس پیکولا؛ زاده ۵ می ۱۸۸۹ – وفات ۱۹ ژوئیه ۱۹۶۸)، چهره‌پرداز هالیوود بود که بیشتر به‌خاطر طراحی چهره‌ی نمادین بوریس کارلوف در فیلم فرانکنشتاین (۱۹۳۱) و همچنین طراحی چهره‌های کلاسیکِ مختلف برای هیولاها در استودیو یونیورسال شناخته می‌شود.

در دهه‌ی ۱۹۲۰، پیرس مجموعه‌ای از مشاغل سینمایی را تجربه کرد؛ از مدیر سینما و بدلکار گرفته تا بازیگر و حتی دستیار کارگردان، اما ظرف چند سال، تمرکز خود را بر تسلط بر چهره‌پردازی گذاشت. کارل لمل، رئیس یونیورسال، تحت تأثیر توانایی‌های خلاقانه‌ی او قرار گرفت و او را به‌صورت تمام‌وقت در این استودیو استخدام کرد.

اولین فیلم ترسناک «صوتی» یونیورسال، دراکولا (۱۹۳۱)، از چهره‌پردازی‌های پرزرق‌وبرقِ سبک وحشت پرهیز کرد. پیرس یک گریم رنگی مخصوص برای بلا لوگوسی برای نقش خون‌آشام طراحی کرد، اما لوگوسی اصرار داشت که خودش گریم کند. از آن پس، برای تمامی حضورهای این شخصیت در فیلم‌ها، پیرس ظاهر کاملاً متفاوتی را ابداع کرد و دراکولا را مردی با موهای خاکستری و سبیل بازسازی کرد. مهم‌ترین اثر دوران حضور پیرس در این استودیو، فیلم فرانکنشتاین (۱۹۳۱) بود که در ابتدا بلا لوگوسی برای نقش هیولا انتخاب شده بود. پیرس طراحی‌ای ارائه داد که هم وحشتناک بود و هم با بافت داستان همخوانی داشت. به‌طوری که در جایی که هنری فرانکنشتاین به حفره‌ی مغز دسترسی پیدا می‌کند، یک جای زخم و یک پلمب وجود دارد و آن «پیچ‌ها» که اکنون مشهور هستند، در واقع الکترودهایی هستند؛ حامل‌هایی برای جریان الکتریسیته‌ای که برای زنده کردن جسدِ بخیه شده استفاده می‌شود.

به‌عنوان رئیس دپارتمان چهره‌پردازی یونیورسال، اعتبار طراحی و خلق چهره‌های نمادین فیلم‌هایی چون فرانکنشتاین، مومیایی (۱۹۳۲)، مرد گرگ‌نما (۱۹۴۱) و دنباله‌های مختلف مرتبط با این شخصیت‌ها به پیرس داده می‌شود. پیرس با استفاده از تکنیک‌های «بدون ابزار کمکی»، چهره‌هایی خلق می‌کرد که اغلب بسیار دشوار بودند و اعمال آن‌ها زمان بسیار زیادی می‌برد. پیرس همیشه نسبت به استفاده از قطعات لاتکس بی‌میل بود و تکنیک خود مبنی بر ساخت ویژگی‌های صورت از پنبه و کلوئیدیون یا خمیر بینی را ترجیح می‌داد. پیرس در نهایت استفاده از قطعات لاتکس را شروع کرد، که مشهورترین آن‌ها یک بینی لاستیکی برای لون چانی جونیور در مرد گرگ‌نما (۱۹۴۱) (که لبه‌های قطعه در بیشتر طول فیلم به‌وضوح قابل مشاهده است) و یک کلاه لاستیکی برای بوریس کارلوف در عروس فرانکنشتاین (۱۹۳۵) و پسر فرانکنشتاین (۱۹۳۹) بود.

او چهره‌پردازی‌های تاریخی، پیرسازی و نقش‌های مکمل بسیار زیادی را در مجموعه‌های آنتولوژی تلویزیونی مانند تئاتر بازیگران کارگردان، تو در آنجا و زمان تلفنی انجام داد. یکی از قسمت‌های آن سریال، درایمایی به نام گنج‌گردان طلایی، لون چانی جونیور را در نقش یک گنج‌گردان ارمنی بی‌سواد اما مهربان نشان می‌داد که در طول داستان از ۳۰ سالگی به ۷۰ سالگی می‌رسد؛ نقشی که پیرس با مهارت تمام آن را مدیریت کرد.

پیرس در سال ۱۹۶۸ بر اثر اورمی (بیماری ناشی از نارسایی کلیه) درگذشت.

آثار ماندگار جک پیرس در یونیورسال، تأثیر بسیار بزرگی بر بسیاری از افراد در حوزه‌ی سرگرمی، از جمله چهره‌پردازان ریک بیکر و تام سابینی گذاشته است. در سال ۲۰۰۳، از پیرس با جایزه‌ی دستاورد مادام‌العمر توسط صنف چهره‌پردازان و آرایشگران هالیوود تقدیر شد. در ماه می ۲۰۱۳، مدرسه‌ی آرایش سینما در لس‌آنجلس، گالری یادبودی را به افتخار او اختصاص داد.