جان بولس

جان بولس (۲۸ اکتبر ۱۸۹۵ – ۲۷ فوریه ۱۹۶۹)، خواننده و بازیگر آمریکایی بود که بیشتر برای ایفای نقش ویکتور موریتز در فیلم فرانکنشتاین (۱۹۳۱) شناخته می‌شود. او فعالیت خود را در هالیوود با فیلم‌های صامت آغاز کرد، اما با ظهور فیلم‌های گفتارگو به ستاره‌ای بزرگ تبدیل شد. پس از جنگ، بولس برای مطالعه موسیقی به نیویورک رفت. او به سرعت به خاطر استعدادهایش شناخته شد و برای جایگزینی نقش اول در موزیکال برادوی، جسی جیمز کوچک (۱۹۲۳) انتخاب شد. او به یک ستاره تثبیت‌شده در برادوی تبدیل شد و توجه تهیه‌کنندگان و بازیگران هالیوود را به خود جلب کرد.

آثار بولس در برادوی شامل لمس ونوس (۱۹۴۳)، بوسه‌های کیتی (۱۹۲۵)، مری مزدور (۱۹۲۴) و جسی جیمز کوچک (۱۹۲۳) است.

او در سال ۱۹۲۴ توسط ام‌جی‌ام برای بازی در یک فیلم صامت استخدام شد. او پیش از بازگشت به نیویورک و تئاتر، در دو فیلم دیگر برای آن استودیو نقش اصلی را بازی کرد. در سال ۱۹۲۷، او برای بازی در فیلم عشق سونیا (۱۹۲۷) در مقابل گلوریا سوانسون به هالیوود بازگشت که موفقیت بزرگی برای او بود. متأسفانه، از آنجایی که فیلم‌ها هنوز صامت بودند، او تا اواخر دهه توانایی خوانندگی خود را نشان نداد. در سال ۱۹۲۹، وارنر برادرز او را برای بازی در اپرتای موزیکال مجلل خود، آواز کویر (۱۹۲۹) استخدام کرد. این فیلم دارای سکانس‌هایی با تکنیکرکالر بود و در گیشه موفقیت‌آمیز بود. اندکی بعد، رادیو پیکچرز (که بعداً با نام آر‌کی‌او شناخته شد) او را برای بازی در نقش اصلی تولید پرزرق‌وبرق خود، ریو ریتا (بخش پایانی فیلم با تکنیکرکالر فیلمبرداری شد) در مقابل بیبی دنیلز انتخاب کرد. تماشاگران شیفته صدای زیبای او شدند و جان بولس ناگهان با تقاضای بسیار زیادی روبرو شد. آر‌سی‌اِی ویکتور حتی او را استخدام کرد تا صفحه گرامافون آهنگ‌هایی را که در فیلم‌هایش خوانده بود، ضبط کند.

به محض تکمیل ریو ریتا، بولس به عنوان نقش اصلی در یک موزیکال حتی پرزرق‌وبرق‌تر به نام آواز غرب (۱۹۳۰) که کاملاً با تکنیکرکالر فیلمبرداری شده بود، نزد وارنر برادرز بازگشت. مدت کوتاهی پس از این فیلم، یونیورسال پیکچرز به جان بولس پیشنهادی برای قرارداد داد که او نیز پذیرفت. او در تعدادی از فیلم‌ها برای آن‌ها بازی کرد که برجسته‌ترین آن‌ها نمایش موزیکال تمام‌تکنیکرکالر پادشاه جاز (۱۹۳۰) و یک اپرتای تاریخی به نام کاپیتان نگهبان (۱۹۳۰) بود. در سال ۱۹۳۱، او در یک شب بهشتی (۱۹۳۱) بازی کرد که ثابت شد آخرین موزیکال بزرگ او بوده است.

بولس نقش ویکتور موریتز را در فرانکنشتاین (۱۹۳۱) ایفا کرد. او در سال ۱۹۳۴ در اقتباس سینمایی رمان عصر معصومیت (۱۹۲۰) نوشته ادیت وارتون به کارگردانی فیلیپ مولر برای آر‌کی‌او رادیو پیکچرز با ایرین دان بازی کرد و نقش ادوارد مورگان را در کِرلی تاپ (۱۹۳۵) با بازی شرلی تمپل بر عهده گرفت. در سال ۱۹۳۷، بولس در کنار باربارا استن‌ویک در فیلم کلاسیک استلا دالاس کارگردانی کینگ ویدور بازی کرد. در سال ۱۹۴۳، او در لمس ونوس با مری مارتین و کنی بیکر هم‌بازی شد.