داگلاس دامبریل

داگلاس روپرت دامبریل (۱۳ اکتبر ۱۸۸۹ – ۲ آوریل ۱۹۷۴) بازیگر کانادایی و یکی از پیشگامان کانادایی در دوران اولیه هالیوود بود.

در سال ۱۹۱۳، صنعت فیلم در سواحل شرقی در حال شکوفایی بود و او همان سال در فیلم «چه چیزی هشتاد میلیون زن می‌خواهند» ظاهر شد، اما ۱۱ سال دیگر طول کشید تا دوباره در مقابل دوربین ظاهر شود.

در سال ۱۹۲۴، او نخستین تجربه حضور خود در برادوی را تجربه کرد و چندین سال به صورت پراکنده در تئاتر فعالیت کرد و هم‌زمان برای افزایش درآمد خود به فروش محصولاتی نظیر لوازم جانبی خودرو، چای، بیمه، املاک و مستغلات و کتاب پرداخت.

در طول دوران رکود بزرگ، دامبریل به سواحل غربی ایالات متحده نقل مکان کرد، جایی که در ایفای نقش‌های مکمل در کنار ستارگان بزرگ آن دوران تخصص یافت. ظاهر فیزیکی و صدای گیرا و باوقار او، او را برای نقش‌هایی چون سیاستمدار مکار، بازرگان فاسد، کلانتر فاسد یا وکیل بی‌پروا آماده می‌کرد.

او نزد استودیوها بسیار مورد احترام بود و کارگردانان برجسته هالیوود همچون سیسیل بی‌دمیل، فرانک کاپرا، هال روچ و دیگران او را می‌طلبیدند. دامبریل که با آلن وان، کارگردان کانادایی، دوست بود، در اقتباس سال ۱۹۳۹ وان از «سه تفنگدار»، نقش آتوس را بازی کرد.

دامبریل در بیش از ۲۰۰ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد و با ظهور تلویزیون، در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ حضورهای متعددی داشت. او توانایی انتقال ترکیبی از تهدید و تکبر را در نقش‌های «آدم بد» در فیلم‌های کمدی، مانند فیلم‌های برادران مارکس یا ابوت و کاستلو، داشت.