جیمز نوبل

نوبل، فرزند یک پخش‌کننده عمده زغال‌سنگ در دالاس، بخش زیادی از دوران جوانی خود را در سالن‌های بیلیارد و سینماها گذراند. او مهارت خود در استفاده از چوب بیلیارد را در تمام طول زندگی‌اش حفظ کرد، در حالی که علاقه شدیدترش به بازیگری (که با فیلم‌ها تقویت می‌شد) در تولیدات تئاتری محلی و مطالعه در رشته نمایش در دانشگاه جنوب متدیست نمایان گشت. پس از خدمت در نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم، نوبل برای تحصیل در استودیو بازیگران به نیویورک رفت و سپس در بازگشت نمایشی از نمایشنامه پیگمالیون شرکت کرد که در آن با همسر آینده‌اش، کارولین کوتس، بازیگر، آشنا شد. این بازیگر در مجموعه‌های تلویزیونی نظیر «همان‌طور که جهان می‌چرخد» (۱۹۵۶)، «دنیایی جدا» (۱۹۷۰) و در تولیدات برادوی نظیر «۱۷۷۶» (نقشی که او در فیلم «۱۷۷۶» (۱۹۷۲) نیز ایفا کرد) ظاهر شد و بخش زیادی از اوقات فراغت خود را صرف روان‌درمانی برای مقابله با احساس مداوم تردید به خود می‌کرد. نوبل در فیلم‌های اواسط دهه ۷۰، عمدتاً نقش‌های کوچکی را به عنوان شخصیت‌های مقتدر و سیاستمداران ایفا می‌کرد (حضور (۱۹۷۹)، بمب عریان (۱۹۸۰)) و گهگاه نقش‌های بزرگ‌تری داشت، مانند نقش پدر بو درک در فیلم «۱۰» (۱۹۷۹). در سال ۱۹۷۹، نوبل برای ایفای نقش «فرماندار جین گتلینگ»، شخصیتِ با خوش‌خلقی و فراموشکار، در سریال کمدی «بنسون» (۱۹۷۹) انتخاب شد؛ نقشی که او تا لغو سریال در سال ۱۹۸۶ بر عهده داشت. دو سال بعد، او دوباره در تلویزیون در نقش یک مهندس ضبط مستقر در نبراسکا در سریال کمدی کوتاه‌مدت «اولین برداشت‌ها» (۱۹۸۸) ظاهر شد.