جرالدین پیج

جرالدین سو پیج (۲۲ نوامبر ۱۹۲۴ – ۱۳ ژوئن ۱۹۸۷) بازیگر آمریکایی بود. او به‌خاطر فعالیت‌هایش در برادوی و همچنین در فیلم‌های بزرگ هالیوودی و تولیدات تلویزیونی مورد توجه قرار گرفت و برنده یک جایزه اسکار (از هشت نامزدی)، دو جایزه امی، دو گلدن گلوب، یک جایزه بفتا و چهار نامزدی جایزه تونی شد.

پیج که اهل کرکس‌ویل در میزوری بود، پیش از آنکه برای اولین نقش دارای نام در فیلم وسترن هوندو (۱۹۵۳) انتخاب شود، در مؤسسه هنر شیکاگو و نزد اوتا هاگن و لی استربرگ در نیویورک تحصیل کرد؛ این نقش اولین نامزدی اسکار او را در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل برای وی به ارمغان آورد. او متعاقباً به‌دلیل ارتباط با هاگن در هالیوود در لیست سیاه قرار گرفت و هشت سال در فیلم‌ها کار نکرد. پیج به حضور در تلویزیون و صحنه ادامه داد و نخستین نامزدی جایزه تونی خود را برای بازی در نمایش جوان خوش‌شانس (۱۹۵۹–۶۰) دریافت کرد؛ نقشی که او در اقتباس سینمایی سال ۱۹۶۲ نیز ایفا کرد و این بار جایزه گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد.

او به‌خاطر نقش‌آفرینی در فیلم‌های تو أنت پسر بزرگی هستی (۱۹۶۶) و پیت و تیلی (۱۹۷۲)، نامزدی‌های دیگری برای اسکار دریافت کرد و پس از آن برای بازی در نمایش شخصیت‌های مضحک (۱۹۷۴–۷۵) نامزد جایزه تونی شد. از دیگر حضورهای سینمایی او در این دوران می‌توان به فیلم‌های مهیج چه اتفاقی برای عمه آلیس افتاد؟ (۱۹۶۹) در مقابل روت گوردون، و فریبنده (۱۹۷۱) در مقابل کلینت ایستوود اشاره کرد. در سال ۱۹۷۷، او صداپیشه شخصیت مادام مدوسا در انیمیشن نجات‌دهندگان ساخته والت دیزنی بود و پس از آن در فیلم داخلی‌ها (۱۹۷۸) ساخته وودی آلن بازی کرد که باعث شد جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کند.

پیج پس از ورود به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا در سال ۱۹۷۹ به‌خاطر فعالیت‌های صحنه‌ای‌اش، با نقش اصلی در نمایش آگنس خدا (۱۹۸۲) به برادوی بازگشت و سومین نامزدی جایزه تونی خود را دریافت کرد. پیج برای بازی در فیلم‌های پاپ گرینویچ (۱۹۸۴) و سفر به باونت‌فول (۱۹۸۵) نامزد اسکار شد که مورد دوم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی زن را برای او به ارمغان آورد. پیج در سال ۱۹۸۷ در نیویورک، در میان اجرای نمایش روح شاد، که برای آن چهارمین نامزدی جایزه تونی خود را دریافت کرده بود، درگذشت.