ماریانه زگبرشت

ماریانه زگبرشت (زاده ۲۷ اوت ۱۹۴۵، اشتارنبرگ، باواریا) بازیگر آلمانی است که بیشتر برای حضورش در فیلم‌های شوگر بیبی، کافه بغداد و جنگ رزها شناخته می‌شود.

این بازیگر با اندامی ممتل، چهره‌ای قلب‌مانند و سیمایی کودک‌گون، فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان تهیه‌کننده و اجراکننده اصلی در صحنه تئاتر جایگزین و کابارۀ آلمان آغاز کرد. پیشینه متنوع ماریانه زگبرشت پیش از آنکه حرفه اصلی خود را در دنیای نمایش پیدا کند، شامل دوره‌های کار به‌عنوان دستیار آزمایشگاه پزشکی و دستیار سردبیر مجله نیز می‌شد. او که مدعی بود از کینگ لودویگ دوم، پادشاه مجنون باواریا، الهام گرفته است، به‌عنوان تهیه‌کننده و اجراکننده تئاتر آوانگارد و نمایش‌های کابارۀ نو، به‌ویژه با گروه اپرا کوریوزا، به «مادر خرده‌فرهنگ مونیخ» شهرت یافت. زگبرشت که در سال ۱۹۷۷ در تولید نمایش آدله اشپیتسدر، که در آن نقش یک زن خیابانی را ایفا می‌کرد، توسط کارگردان پرسی آدلون دیده شد، برای فیلم ویژه تلویزیونی آدلون به نام آقای کیشوت (۱۹۷۹) که برداشتی از دون کیشوت بود، در نقش مادام سانچز/خانم سانچو پانزا انتخاب شد. این کارگردان او را در نقش کوتاهی در فیلم بلند سال ۱۹۸۳ خود، تاب‌سواری، به‌کار گرفت و سپس نقش اصلی ماریانه را، که یک مرده‌شوی ممتل و عاشق یک مأمور مترو بود، در فیلم شوگر بیبی (۱۹۸۵) مخصوصاً برای او خلق کرد.

فیلم‌های آمریکایی نیز او را فراخواندند و زگبرشت اغلب در نقش‌هایی انتخاب می‌شد که با توانایی‌های منحصربه‌فرد او سازگار بود. پل مازورسکی نقش یک ماساژور آلمانی را در فیلم ماه بر فراز پارادور (۱۹۸۸) برای او بازنویسی کرد، در حالی که دنی دِویتو نقش یک خدمتکار آلمانی برای یک زوج در حال طلاق را در فیلم جنگ رزها (۱۹۸۹) مخصوص او طراحی کرد. او با بازگشت به آلمان، در نقش خدمتکار ترسو در دهه ۱۹۳۰ که برای مصلحت با کارفرمای یهودی خود ازدواج می‌کند و سپس عاشق می‌شود، در فیلم مارتا و من (۱۹۹۰؛ منتشر شده در ایالات متحده در ۱۹۹۵) درخشید. زگبرشت در کمدی سیاه مونا باید بمیرد (۱۹۹۴) در نقش زنی ناراضی که شوهر بی‌وفایش برای مرگ او نقشه می‌کشد، نقش اصلی را ایفا کرد و نقش‌های مکمل کوتاهی در فیلم غول (۱۹۹۶) و چمدان‌های رهاشده (۱۹۹۸) داشت.