فرانک اسکینر

فرانک اسکینر (۳۱ دسامبر ۱۸۹۷ – ۹ اکتبر ۱۹۶۸) آهنگساز و تنظیم‌کننده آمریکایی فیلم بود.

اسکینر در مرودوسیا، ایلینوی متولد شد. فرانک که فارغ‌التحصیل کالج موسیقی شیکاگو (که اکنون با نام کنسرواتوار موسیقی شیکاگو شناخته می‌شود) بود، در ۱۶ سالگی در نمایش‌های وودویل مشغول به کار شد و نواختن در مناطق محلی را به همراه برادرش، کارل اسکینر از مرودوسیا، ایلینوی، بر روی درام شروع کرد. آن‌ها با نام گروه رقص برادران اسکینر معرفی می‌شدند. از آنجا، آن‌ها نواختن در کشتی‌های بخار که در رودخانه ایلینوی رفت‌وآمد می‌کردند را آغاز کردند. در همین دوران بود که او نوشتن و تنظیم موسیقی برای گروه‌های رقص را شروع کرد. این کار او را به نیویورک کشاند، جایی که از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۵، حدود ۲۰۰۰ آهنگ محبوب را برای انتشارات رابینز تنظیم کرد. تا زمانی که او منهتن را به مقصد هالیوود ترک کرد، دو کتاب در مورد تنظیم موسیقی برای گروه‌های رقص نوشته بود.

اسکینر پس از دوره‌ای کوتاه در ام‌جی‌ام (MGM) و کار بر روی موسیقی‌های فیلم بزرگ زیگفلد (۱۹۳۶)، توسط استودیو یونیورسال استخدام شد. او در طول ۳۰ سال فعالیت در آنجا، برای بیش از ۲۰۰ فیلم آهنگسازی کرد. اگرچه او به کار در فیلم‌های موزیکال ادامه داد، اما به‌سرعت در هنر موسیقی متن درام مهارت یافت و در نهایت پنج بار نامزد جایزه اسکار (۱۹۳۸–۴۳) شد. او در بورلی هیلز، کالیفرنیا درگذشت و همسرش دالی ریپین اسکینر از او به‌جا ماند.

رویکرد متمایز او به آهنگسازی فیلم‌های ترسناک، مانند پسر فرانکنشتاین (۱۹۳۹) و مرد گرگ‌نما (۱۹۴۱)، با عنوان «اشتیاق برای خطوط کروماتیک... کانتورهای بازتاب‌شده... و ارکستراسیون‌های خویشتن‌دارانه اما به‌طور وهم‌آور اسطوره‌ای» (مارچلو) توصیف شده است. او در دهه ۱۹۵۰ برای موسیقی‌های عاشقانه پرطنین خود، از جمله موسیقی‌های فیلم‌های داگلاس سیرک مانند وسواس باشکوه (۱۹۵۴) و نوشته‌شده بر باد (۱۹۵۶)، شناخت دوباره‌ای به دست آورد. با وجود تغییرات بسیار در صنعت فیلم، کتاب او با عنوان آندرسکور (۱۹۵۰) به‌عنوان مقدمه‌ای عالی برای آهنگسازی موسیقی فیلم باقی مانده است.

در سال ۲۰۱۴، ارکستر پیشا-سوینگ دالاس، یعنی سینگاپور اسلینگرز، یک سی‌دی شامل پانزده قطعه را به عنوان ادای احترام به تنظیم‌های اسکینر منتشر کرد.