مایلز کانلی

مایلز کانلی (۷ اکتبر ۱۸۹۷ – ۱۵ جولای ۱۹۶۴) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده هالیوودی بود.

مایلز کانلی در راکسبری، ماساچوست زاده شد. کانلی پس از فارغ‌التحصیلی از کالج بوستون در سال ۱۹۱۸ و گذراندن یک سال خدمت در نیروی دریایی ایالات متحده طی جنگ جهانی اول، به عنوان خبرنگار روزنامه بوستون پست کار کرد. او در مقام خبرنگار، توانست مدعی شود که یکی از معدود روزنامه‌نگارانی است که تا به حال فرصت مصاحبه با رئیس‌جمهور کالوین کولیج را دریافت کرده است. او و همسرش اگنس (زاده بوینگتون)، که از اشراف‌زادگان نشویل بود، هر دو کاتولیک‌های متدین بودند و هر کدام خواهری داشتند که راهبه بود.

جوزف پی. کندی، کانلی را متقاعد کرد تا بوستون را ترک کند و در استودیوی فیلم‌سازی هالیوود که کندی آن را تأمین مالی می‌کرد، یعنی فیلم بوکینگ آفیس (FBO) که در نهایت به RKO تبدیل شد، مشغول به کار شود. کانلی در RKO، به عنوان تهیه‌کننده مدیریت‌شده برای نخستین آثار ویلر و وولسی در آن استودیو خدمت کرد. در سال ۱۹۳۳، فعالیت او به عنوان فیلم‌نامه‌نویس-تهیه‌کننده فیلم‌های درام با فیلم حق رمانس آغاز شد.

کانلی در نهایت پس از آنکه آلن روسکو او را دعوت کرد تا در مهمانی بازیگران و عوامل فیلم بانوان فراغت (۱۹۳۰) شرکت کند، با کارگردان فرانک کاپرا دوست شد.

اگرچه کانلی از کاپرا به خاطر ساخت آثار سطحی ملامت می‌کرد، چرا که معتقد بود کاپرا می‌تواند آثار تأمل‌برانگیز بسازد، اما خودش لزوماً از نصیحت خود پیروی نمی‌کرد. او آثار سرگرم‌کننده و گریزگرا، مانند فیلم‌های تارزان در دهه ۱۹۴۰ را تهیه‌سازی کرد.

مایلز کانلی در نوشتن و تهیه‌سازی بیش از چهل فیلم کمک کرد. از جمله اعتبارهای فیلم‌نامه‌نویسی او می‌توان به حق رمانس (۱۹۳۳)، پالم اسپرینگز (۱۹۳۶)، جوانی که بی‌گناهی می‌کند (۱۹۳۸) و فیلم هانس کریستین اندرسن (۱۹۵۲) ساخته چارلز ویدور اشاره کرد. کانلی به همراه الیزابت راینهارت، فیلم میزی یک بانوی اصیل (۱۹۴۱) با بازی آن ساترن و لو ایرز را هم‌نویسی کرد. علاوه بر این، او با سام فولر برای خلق اتفاقی در هالیوود همکاری کرد. در حالی که مایلز کانلی در فیلم‌های وضعیت اتحادیه (۱۹۴۸) و عروس در راه است (۱۹۵۱) با فرانک کاپرا همکاری داشت، او همچنین مشارکت‌کننده بدون نام ذکر شده‌ای در فیلم‌های کاپرا یعنی آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود و زندگی فوق‌العاده است بود. آخرین اعتبار فیلم‌نامه‌نویسی او، فیلم بیوگرافی موسیقایی هانس کریستین اندرسن با بازی دنی کی (۱۹۵۲) از استودیوی MGM بود.

مایلز کانلی برای فیلم‌نامه موسیقی برای میلیون‌ها نفر (۱۹۴۴) نامزد جایزه اسکار شد. در سال ۱۹۵۱، او برای فیلم‌نامه هاروی، نامزد جایزه هوگو (بهترین ارائه درام) شد. در سال ۱۹۵۲، او برای فیلم عروس در راه است، توسط انجمن نویسندگان آمریکا (WGA)، نامزد جایزه بهترین فیلم موزیکال آمریکایی شد.