کلم بونز

کلم بونز (۱۶ اکتبر ۱۸۷۹ – ۱۱ اوت ۱۹۶۳)، بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که بیش از هر چیز برای ایفای نقش مردان سالخورده‌ی عجیب‌وغریب و بدخلق شناخته می‌شد.

دوران کاری بونز بسیار طولانی بود و فعالیت او از سال ۱۹۰۰ با همکاری گریس امت در نمایش‌های وودویل آغاز شد. پیش از نخستین حضور سینمایی خود در سن پنجاه و پنج سالگی، در فیلم «پایین‌تر از شرق» (۱۹۳۵)، او توانسته بود در عرصه‌های بورلسک، برادوی و حتی اپرای سبک ترقی کند. بازی او چنان موفقیت‌آمیز بود که در ادامه زندگی هنری‌اش در دام کلیشه افتاد و بیشتر نقشی همچون پیرمردان دوست‌داشتنی را ایفا می‌کرد. بونز در فیلم «بچه» نقش همسایه گریگوری پک را به عهده داشت و در فیلم «هاروی» (۱۹۵۰) نقش نگهبان را اجرا نمود. با این حال، وی گاهی برخلاف تیپ همیشگی‌اش نیز بازی می‌کرد؛ برای نمونه در نقش جاسوس نازی در فیلم «خرابکار» (۱۹۴۲) ساخته آلفرد هیچکاک. همچنین وی در مجموعه‌های تلویزیونی حضوری داشت، از جمله نقش قاتل، کاپیتان هوگو، در قسمت «پرونده متهم متواضع» از سریال «پری میسون» در سال ۱۹۵۸ و نقش پیـت در قسمت «هوکوس-پوکوس و فریزبی» از سریال «منطقه گرگ‌ومیش» (۱۹۶۲). او همچنین نقش کاپیتان کاب را در مینی‌سریال تلویزیونی دیزنی، «دوی کراکت» بازی کرد.

دخترعموی او، مری ارل، بازیگری بود که بیشتر با نقش مود گورملی در سریال «والتون‌ها» شناخته می‌شود.