هو شی مین

هو شی مین (۱۹ مه ۱۸۹۰ – ۲ سپتامبر ۱۹۶۹) انقلابی و سیاستمدار ویتنامی بود. او از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ به‌عنوان نخست‌وزیر ویتنام شمالی و از ۱۹۴۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۹، به‌عنوان رئیس‌جمهور خدمت کرد. او از نظر ایدئولوژیک مارکسیست-لنینیست بود و به‌عنوان رئیس و دبیر اول حزب کارگران ویتنام خدمت کرد.

هو شی مین از سال ۱۹۴۱ به بعد جنبش استقلال ویت‌مین را رهبری کرد، جمهوری دمکراتیک ویتنام را تحت حکومت کمونیست در سال ۱۹۴۵ تأسیس نمود و در سال ۱۹۵۴ در نبرد دین بیان فو بر اتحاد فرانسه پیروز شد و به جنگ اول هندچین پایان داد. او در طول جنگ ویتنام که از ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ ادامه داشت، چهره‌ای کلیدی در ارتش خلق ویتنام و ویت‌کنگ بود. جمهوری دمکراتیک ویتنام در برابر جمهوری ویتنام و متحدانش پیروز شد و در سال ۱۹۷۶ رسماً با جمهوری ویتنام جنوبی متحد گشت. هو به‌دلیل مشکلات سلامتی در سال ۱۹۶۵ رسماً از قدرت کناره‌گیری کرد و در سال ۱۹۶۹ درگذشت.

هو علاوه بر سیاستمدار بودن، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار نیز بود. او کتاب‌ها، مقالات و اشعار متعددی به زبان‌های فرانسوی، چینی و ویتنامی نوشت.