استفان اودران

استفان اودران (با نام اصلی کولت سوزان ژنین داچویل؛ زاده ۸ نوامبر ۱۹۳۲ – ۲۷ مارس ۲۰۱۸) بازیگر فرانسوی سینما و تلویزیون بود. او که بیشتر برای بازی در فیلم‌های برنده اسکار مانند جذابیت پنهان بورژوازی (۱۹۷۲) و ضیافت بابت (۱۹۸۷)، و همچنین فیلم‌های مورد تحسین منتقدان همچون یک سرباز بزرگ (۱۹۸۰) و ویولت نوزیر (۱۹۷۸) شناخته می‌شود، عمدتاً با نقش‌های زنان مغرور بورژوا پیوند خورد.

او پس از ازدواجی کوتاه با ژان لوئی ترینتیگنان، بازیگر فرانسوی، در سال ۱۹۶۴ با کلود شابرول، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی، ازدواج کرد. پسر او از ازدواج با شابرول (که در سال ۱۹۸۰ پایان یافت)، توماس شابرول، بازیگر فرانسوی (زاده ۱۹۶۳) است.

اولین نقش مهم او در فیلم پسرها (۱۹۵۹) ساخته شابرول بود. او از آن زمان تاکنون در بیشتر فیلم‌های شابرول ظاهر شده است. از قابل‌توجه‌ترین فیلم‌های شابرول که اودران در آن‌ها بازی کرده می‌تواند به زنان خوب (۱۹۶۰)، زن بی‌وفا (۱۹۶۸)، شاخ‌ها (۱۹۶۸) در نقش زن لزبین ثروتمندی که درگیر یک رابطه سه‌نفره می‌شود (او اولین بار با این نقش توجهات را جلب کرد)، قصاب (۱۹۷۰) در نقش معلم مدرسه‌ای که عاشق قصابی قاتل می‌شود، درست پیش از شب (۱۹۷۱) و ویولت نوزیر (۱۹۷۸) اشاره کرد. او برای نقش‌آفرینی در فیلم شاخ‌ها، جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر زن را در هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین دریافت کرد.

او همچنین در اولین فیلم اریک رومر (نشانه شیر) و در فیلم‌های ژان دلانو (پوست تورپدو)، گابریل اکسل (ضیافت بابت، در نقش آشپز مرموز، بابت)، برتراند تارنیه (ضربه دستمال، در نقش همسر پلیسی که تبدیل به قاتل زنجیره‌ای می‌شود) و ساموئل فولر (یک سرباز بزرگ) ظاهر شده است. مشهورترین فیلم اودران در آثار غیر از فیلم‌های شابرول، جذابیت پنهان بورژوازی (۱۹۷۲) ساخته لوئیس بونیوئل بود که برنده اسکار شد و او در آن نقش آلیس سنشال را بازی کرد. اودران همچنین در آثار انگلیسی‌زبان، از جمله فیلم‌های آمریکایی مانند پرنده سیاه (۱۹۷۵) و سریال‌های تلویزیونی مانند بازگشت به برایدهد (۱۹۸۱)، دختر میسترال (۱۹۸۴) و خورشید نیز طلوع می‌کند (۱۹۸۴) حضور داشته است.

اودران برای بازی در فیلم ویولت نوزیر (۱۹۷۸) برنده جایزه سزار فرانسه برای بهترین بازیگر نقش مکمل شد و برای فیلم درست پیش از شب (۱۹۷۵)، جایزه آکادمی فیلم بریتانیا را از آن خود کرد.