باربارا بوسون

باربارا بوسون که برای بازی در سریال «قتل اول» (۱۹۹۵) نامزد دریافت جایزه امی شد، در بل ورنون، پنسیلوانیا، شهر کوچک معدن زغال‌سنگ در حدود ۳۰ مایلی جنوب پیتسبورگ، بزرگ شد. او در دوران نوجوانی به همراه خانواده‌اش به فلوریدا نقل مکان کرد، جایی که در دبیرستان بوکا سیگا در گالفورت تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، او در دپارتمان درام کارنگی تک در پیتسبورگ (که اکنون کارنگی ملون است) پذیرفته شد. وقتی بوسون متوجه شد که شهریه تحصیل بار سنگینی بر دوش والدینش خواهد بود، در عوض به نیویورک نقل مکان کرد. او در حین مطالعه بازیگری نزد میلتون کاتسلز و هربرت برگوف و کمدی موسیقی نزد ورد بیکر، از طریق شغل‌های مختلفی از جمله منشی، دستیار تولید تلویزیونی و سایر مشاغل جانبی، مخارج خود را تأمین کرد. شش سال بعد، زمانی که بوسون به عنوان منشی در ACT (تئاتر کنسرواتوار آمریکا) کار می‌کرد، در مورد آینده‌اش تجدیدنظر کرد. او مکرراً با سرپرستان مختلف دپارتمان‌های درام، از جمله ارل گیستر، رئیس دپارتمان درام کارنگی تک، صحبت می‌کرد. او با تصمیم‌گیری مبنی بر اینکه هنوز برای دنبال کردن رویای خود دیر نیست، از گیستر درخواست شرکت در آزمون داد. او پذیرفت. بوسون آزمون خود را به خاطر نمی‌آورد، اما این آزمون گیستر را متقاعد کرد که او را در مدرسه بپذیرد و در یافتن بورسیه کمکش کند. بنابراین، او در ۲۶ سالگی، مسن‌ترین دانشجوی سال اول کارنگی تک شد. در حین تحصیل در کارنگی تک، بوسون با همسر آینده‌اش استیون بوچکو (که تا سال‌ها بعد با او ازدواج نکرد) و هم‌بازی‌های خود در هیل استریت بلوز (۱۹۸۱)، یعنی بروس ویتز و چارلز هید، آشنا شد. او در تعطیلات تابستانی از کارنگی تک، شغلی در سان فرانسیسکو با گروه بداهه، «د کمیت» پیدا کرد. با اجازه گیستر، او در این گروه ماند و به مدت سه سال با آن‌ها اجرا کرد. بوسون برای نقش‌آفرینی «فی فوریلو» در سریال برنده‌ی جایزه امی، هیل استریت بلوز (۱۹۸۱)، پنج بار نامزد جایزه امی در نقش بهترین بازیگر نقش مکمل در یک سریال درام شده است. بوسون که یک آشپز خلاق بود، سبزیجات و گیاهان خود را پرورش می‌داد. او از اسکی کردن، حل جدول و رقصیدن لذت می‌برد. بوسون همچنین از رژیم گرفتن بیزار بود، چیزی که به مدت ۲۵ سال بی‌نتیجه انجام داده بود. بوسون از بوچکو دو فرزند داشت و در لس‌آنجلس زندگی می‌کرد.