ژرار لوزیه

ژرار لوزیه (۳۰ نوامبر ۱۹۳۲ – ۶ دسامبر ۲۰۰۸) نویسنده کمیک و کارگردان فیلم فرانسوی بود که بیشتر به عنوان یکی از نویسندگان پیشرو در صحنه کمیک‌های فرانسوی با رویکرد بزرگسالانه در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شناخته می‌شود.

ژرار لوزیه در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۲ در مارسی متولد شد. او فلسفه و پس از آن معماری را در مدرسه هنرهای زیبای پاریس مطالعه کرد. او پیش از سفر به برزیل، در یک آژانس مطبوعاتی کار می‌کرد و در آنجا در ساخت پایتخت جدید، برازیلیا، همکاری داشت. در سال ۱۹۵۹، او برای جنگ الجزایر به خدمت سربازی فراخوانده شد.

او در برزیل برای روزنامه ژورنال دو باهیا کاریکاتورهای تحریریه می‌کشید تا اینکه در پی کودتای نظامی ۱۹۶۴ کشور را ترک کرد. پس از بازگشت به فرانسه، او برای چندین مجله کار کرد که برجسته‌ترین آن‌ها مجله‌ای با محتوای ویژه بزرگسالان به نام «لویی» بود که در آن مجموعه «ماجراهای فوق‌العاده زیز و پیتر پان‌پان» را خلق کرد. آثار اصلی کمیک او در مجله کمیک فرانسوی-بلژیکی «پیلوت» منتشر شد که او بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۵ در آن کار می‌کرد (در این زمان، مجله پیلوت رویکرد بزرگسالانه‌تری گرفته بود). سری‌های اصلی او در این دوره، «لی‌لی فاتال» و «برش‌های زندگی» هستند. نمادین‌ترین شخصیت او، میشل شوپون، یک پسر ۱۸ ساله فلسفی و با گرایش‌های جنسی پررنگ است که در کمیک «خاطرات یک مرد جوان» و در فیلم «احمق کوچولو» نقش‌آفرینی کرده است.

او در سال‌های بعد به کارگردانی فیلم پرداخت که گاهی فیلم‌ها بر اساس کمیک‌های خودش یا داستان‌های جدید بودند. مشهورترین فیلم او فیلم «پدر من، این قهرمان» محصول ۱۹۹۱ با بازی ژرار دپاردیه است که در نسخه انگلیسی با عنوان «پدر من، قهرمان من» بازسازی شد. از دیگر آثار او می‌توان به «پسر فرانسوی» با بازی ژوسیان بالاسکو و فانی آردانت، و «من دارم کم می‌آورم» با بازی کریستین کلاویه اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۶ فیلم «بهترین شغل دنیا» را کارگردانی کرد که به بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو راه یافت. او همچنین در نوشتن دیالوگ فیلم‌های دیگر، از جمله «آستریکس و اوبلیکس در برابر سزار» محصول ۱۹۹۹، مشارکت داشت.

او در ۶ دسامبر ۲۰۰۸ در پاریس در سن ۷۶ سالگی درگذشت.