جیسون اورز

جیسون اورز (۲ ژانویه ۱۹۲۲ - ۱۳ مارس ۲۰۰۵) بازیگر آمریکایی بود.

اورز با نام هرب اورز در شهر نیویورک، نیویورک متولد شد. او پس از ترک دبیرستان برای پیوستن به ارتش ایالات متحده، چنان تحت تأثیر ستاره‌هایی نظیر جان وین (که بعدها در فیلم کلاه سبزها با او هم‌بازی شد) قرار گرفت که تصمیم گرفت بازیگری را امتحان کند. فعالیت او در برادوی او را به هالیوود رساند، جایی که اولین فرصت بزرگ او در سال ۱۹۶۰ با سریال وسترن وِرنگلر از شبکه NBC رقم خورد. او در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۰ در برنامه نمایش فورد با بازی تنسی ارنی فورد از شبکه NBC ظاهر شد.

در سال‌های ۱۹۶۳-۱۹۶۴، اورز در درام ۲۶ قسمتی چنینگ از شبکه ABC که بر اساس زندگی در پردیس دانشگاه بود، در نقش پروفسور هاو ۴۱ ساله، در کنار هم‌بازی‌اش هنری جونز (۱۹۱۲-۱۹۹۹) ایفای نقش کرد.

ماندگارترین نقش اورز از فیلم کلاسیک تی‌مووی سال ۱۹۵۹ به نام مغزی که نمی‌مرد حاصل شد که تا سال ۱۹۶۲ اکران نشد.

در سال ۱۹۶۶، اورز در قسمت «مأمور داخلی» از سریال جاده غرب با بازی بری سالیوان، در نقش بزرگ خاندان پیشگامانی که به کانزاس نقل مکان کرده بودند، ظاهر شد. از سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹، او گهگاه در نقش جیمز سونِت، پسر مفقود شده‌ای که شخصیت ویل سونِت (با بازی والتر برنان) در سریال تفنگ‌های ویل سونِت از شبکه ABC به‌دنبال اوست، نقش‌آفرینی کرد. داک رامبو نیز در نقش جف سونِت، پسر اورز و نوه برنان، هم‌بازی او بود.

اورز به گرفتن نقش‌هایی در فیلم‌ها و تلویزیون ادامه داد، از جمله حضور به عنوان مهمان در کنار بروس لی در قسمت «بخور، بنوش و بمیر» از سریال زنبور سبز (۱۹۶۶)، اما نقش‌های او به‌تدریج کوچک‌تر می‌شدند. اورز همچنین در سال ۱۹۷۰ در سریال نمایش دوریس دی، در نقش یک راننده ماشین مسابقه‌ای و معشوقه دوریس مارتین ظاهر شد. آخرین حضور سینمایی او در سال ۱۹۹۰ در فیلم سبد ۲ بود. او در سال‌های پایانی عمرش به نیویورک بازگشت. او از سال ۱۹۵۳ تا زمان مرگش با بازیگر، شرلی بالارد، ازدواج کرده بود.

اورز در لس‌آنجلس بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. از بازماندگان او یک خواهر و یک پسرعمو هستند.