دوریس دولینگ

دوریس دولینگ (۱۵ مه ۱۹۲۳ – ۱۸ ژوئن ۲۰۰۴) بازیگر آمریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون بود. دوریس دولینگ که متولد دیترویت بود، پس از گذراندن دوران فعالیتش به عنوان دختر هم‌خوان در برادوی، به دنبال خواهر بزرگترش کنستانس به هالیوود آمد. نخستین نقش سینمایی او که نامش در تیتراژ ذکر شده بود، نقش گلوریا، همراه هم‌پیاله و هم‌به‌هم‌پیاله ری میلند، نقش‌آفرین الکلی، در فیلم تعطیلی ازدست‌رفته محصول سال ۱۹۴۵ بود. او پس از آن در گلیا دالیا ظاهر شد که آلن لاد و ورونیکا لیک در آن بازی می‌کردند. با کمیاب شدن کارها در دوران پس از جنگ، او همانند خواهرش برای احیای دوران حرفه‌ای خود به ایتالیا مهاجرت کرد.

در ایتالیا، دولینگ در چندین فیلم تحسین‌شده از جمله برنج تلخ بازی کرد. او در سال ۱۹۵۲ در تولید اروپایی اتلو اثر اورسون ولز ظاهر شد و نقش بیانکا را ایفا کرد. پس از بازگشت به ایالات متحده، بیشتر آثار او در تئاتر و تلویزیون بود. او در برنامه‌های تلویزیونی‌ای نظیر نمایش‌های آلفرد هیچکاک، بنانزا، پری میسون، نمایش اندی گریفیت و در اواخر دوران حرفه‌ای‌اش، هالک شگفت‌انگیز، کوجاک و در نهایت در دوک‌های هازارد در سال ۱۹۸۴ ظاهر شد. او همچنین با باب کامینگز و جولی نیومار در کمدی موقعیت عروسک زنده من هم‌بازی بود.

در سال ۱۹۷۳، دولینگ برای بازی خود در بازاجرایی زنان در برادوی، مشترک برنده جایزه اوتر کریتیکس سرکل شد.

زندگی شخصی

دولینگ با بیلی وایلدر در رابطه بود و سه بار ازدواج کرد. او هفتمین همسر آرتی شاو، رهبر گروه موسیقی، بود که از او پسری به نام جاناتان داشت. دیگر شوهر‌های او رابرت اف. بلوموف (۱۹۵۶–۱۹۵۹) و لئونارد بی. کافمن (۱۹۶۰ تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۴) بودند.