ویلیام چینگ

ویلیام چینگ که با نام‌های ویلیام بروکس، بیل چینگ و ویلیام بروکس چینگ نیز شناخته می‌شد (زاده ۲ اکتبر ۱۹۱۳، سنت لوئیس، میزوری - درگذشته ۱ جولای ۱۹۸۹، تاستین، کالیفرنیا)، بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که در اواخر دهه ۱۹۴۰ و در طول دهه ۱۹۵۰ در تقریباً ۲۰ فیلم و برنامه تلویزیونی ظاهر شد. تا اوایل قرن بیست و یکم، چینگ بیشتر به‌خاطر نقش مکمل خود در درام نوآر «مرد مرده» (۱۹۵۰) ساخته رودولف ماته در نقش هالیدی، که «سم درخشان» را در نوشیدنی حسابداری که برای آخر هفته به سان‌فرانسیسکو آمده بود می‌ریزد، و همچنین به‌خاطر نقش دوست‌پسرت تحکم‌آمیز شخصیت کاترین هپبورن در کمدی «پت و مایک» (۱۹۵۲) ساخته جورج کوکور، شهرت یافته بود.

چینگ فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان یک خواننده آغاز کرد و در کمدی‌های موزیکال نظیر «آلگرو» (۱۹۴۷) ساخته راجرز و هاماستاین ظاهر شد. اولین نقش سینمایی او در سال ۱۹۴۶ بود. او در سال ۱۹۴۷ با ریپابلیک پیکچرز قرارداد بست و در دوازده سال بعد، عمدتاً در فیلم‌های وسترن و درام بازی کرد. آخرین نقش مهم بازیگری او در قسمت‌ای از سریال تلویزیونی «خیابان غروب ۷۷» در سال ۱۹۵۹ بود.

ویلیام چینگ در سال ۱۹۸۹ در سن ۷۵ سالگی بر اثر نارسایی احشایی قلب درگذشت و در پارک یادمان فیرهیون در سانتا آنا، کالیفرنیا، به خاک سپرده شد.