دوروتی بی. هیوز

دوروتی بی. هیوز (۱۰ اوت ۱۹۰۴ – ۶ مه ۱۹۹۳) نویسنده جنایی و منتقد ادبی آمریکایی بود. هیوز چهارده رمان جنایی و کارآگاهی، عمدتاً در سبک‌های هاردبویلد و نوآر نوشت و بهترین شهرت او متعلق به رمان‌های در مکانی پرت (۱۹۴۷) و سوار بر اسب صورتی (۱۹۴۶) است.

او که با نام اصلی دوروتی بل فلاناگان در کانزاس‌سیتی، میزوری متولد شد، روزنامه‌نگاری خواند و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه میزوری و دریافت مدرک B.J در سال ۱۹۲۴، در این حوزه در میزوری، نیومکزیکو و نیویورک فعالیت کرد. وی در مقطع تحصیلات تکمیلی روزنامه‌نگاری در دانشگاه نیومکزیکو و دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد اما از هیچ‌کدام از این دو موسسه مدرک دریافت نکرد.

اولین کتاب منتشرشده هیوز، تاریکی قطعی (۱۹۳۱)، که مجموعه‌ای از اشعار بود، برنده مسابقه مجموعه شاعران جوان ییل شد.

او در سال ۱۹۴۰ اولین رمان معمایی خود، گوی بسیار آبی را منتشر کرد. او در دهه ۱۹۴۰ هشت رمان معمایی دیگر نیز منتشر کرد. وی همچنین تاریخچه دانشگاه نیومکزیکو و یک مطالعه انتقادی درباره نویسنده، ارل استنلی گاردنر، نوشت. در سال ۱۹۵۱، او جایزه ادگار از انجمن نویسندگان معمایی آمریکا در بخش نقد برجسته معمایی را دریافت کرد و در سال ۱۹۷۸ جایزه استاد بزرگ MWA به او اعطا شد.

هیوز تأثیر نویسندگانی چون اریک آمبلر، گراهام گرین و ویلیام فاکنر را پذیرفته بود. سبک نوشتاری و طرح‌های پرتعلیق او نمونه‌ای از ژانر هاردبویلد در رمان‌های جنایی و کارآگاهی بود و دوران فعالیت ادبی او را با دیگر نویسندگان زن جنایی دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، همچون مارگارت میلر، ورا کاسپری، الیزابت سانزای هالدینگ و اولیو هیگینز پراوتی مرتبط می‌کند.

هیوز نویسنده‌ای موفق و در دوران خود محبوب بود. سه تن از رمان‌های او به فیلم تبدیل شدند: گنجشک سقوط‌کرده (۱۹۴۳) با بازی جان گارفیلد؛ در مکانی پرت (۱۹۵۰) به کارگردانی نیکولاس ری و با بازی هامفری بوگارت؛ و سوار بر اسب صورتی (۱۹۴۷) به کارگردانی و بازی روبرت مونتگومری، که در سال ۱۹۶۴ در قالب مرد حلق‌آویز برای تلویزیون بازسازی شد.

او از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۹، رمان‌های معمایی را در آلباکرکی تریبون، لس‌آنجلس تایمز، نیویورک هرالد-تریبون و روزنامه‌های دیگر نقد می‌کرد.

هیوز در سانتافه، نیومکزیکو ساکن بود و از آنجا به عنوان فضای چندین رمان خود استفاده کرد.

هیوز در اشلند، اورگان، بر اثر عوارض ناشی از سکته مغزی درگذشت.