مایکل کیتون

مایکل جان داگلاس (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۵۱)، که با نام هنری مایکل کیتون شناخته می‌شود، بازیگر آمریکایی است. او علاوه بر نامزدی برای جایزه اسکار و جایزه بفتا، جوایز متعدد از جمله یک جایزه امی و دو جایزه گلدن گلوب را نیز از آن خود کرده است. در سال ۲۰۱۶، او به عنوان افسر نشان هنر و ادبیات در فرانسه معرفی شد.

کیتون برای نقش‌های کمدی خود در نایت شیفت (۱۹۸۲)، مستر مام (۱۹۸۳) و بیتل‌جوس (۱۹۸۸) در مراحل اولیه شهرت یافت. او با ایفای نقش قهرمان ابرقهرمانی عنوان فیلم در بتمن (۱۹۸۹) و بازگشت بتمن (۱۹۹۲) به ستاره‌ای بزرگ تبدیل شد. او در فیلم‌های کلین اند سوبر (۱۹۸۸)، مایچ آدو ابوت ناتینگ (۱۹۹۳)، د پِیپِر (۱۹۹۴)، مالتیپلیس تی (۱۹۹۶)، جکی براون (۱۹۹۷)، جک فراست (۱۹۹۸)، هر بی: فول لی لد (۲۰۰۵) و اون‌یکی‌ها (۲۰۱۰) ایفای نقش کرد. او همچنین در انیمیشن‌های ماشین‌ها (۲۰۰۶)، داستان اسباب‌بازی ۳ (۲۰۱۰) و مینیون‌ها (۲۰۱۵) صداپیشه بود.

کیتون پس از ایفای نقش اصلی در فیلم پرنده‌مان (۲۰۱۴) ساخته آلخاندرو گونزالز ایناریتو، به‌عنوان بازیگری فراموش‌شده که برای بازگشت به اوج تلاش می‌کند، شاهد احیای دوباره دوران حرفه‌ای خود بود که برای آن جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد و نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را کسب کرد. او از آن زمان در درام‌های بیوگرافیک نظیر افشاگر (۲۰۱۵)، بنیان‌گذار (۲۰۱۶)، دادگاه شیکاگو ۷ (۲۰۲۰) و ورث (۲۰۲۱) بازی کرده است. او نقش ولچر را در مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (۲۰۱۷) ایفا کرد، در حالی که نقش مرد در فلش (۲۰۲۳) و نقش اصلی در بیتل جویس بیتل جویس (۲۰۲۴) را نیز تکرار کرد.

کیتون در فیلم تلویزیونی شبکه اچ‌بی‌او به نام زنده از بغداد (۲۰۰۲) در نقش یک روزنامه‌نگار ستاره بود. او در سریال مینی‌سریال دوپسیک (۲۰۲۱) محصول هولو، نقش پزشکی معتاد به مواد مخدر را ایفا کرد که برای آن جایزه امی و گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. کیتون فیلم‌های د مری جنلمن (۲۰۰۸) و ناکس گوز آوِی (۲۰۲۳) را کارگردانی کرده که در آن‌ها نقش اصلی را نیز بر عهده داشته است.