مایکل کرایتون

جان مایکل کرایتون (زاده ۲۳ اکتبر ۱۹۴۲ – درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۰۸) نویسنده و فیلم‌ساز آمریکایی بود. کتاب‌های او بیش از ۲۰۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌اند و بیش از ده مورد از آن‌ها به فیلم تبدیل شده‌اند. آثار ادبی او به شدت با فناوری درگیر هستند و معمولاً در ژانرهای علمی-تخیلی، تکنوتریلر و داستان‌های پزشکی قرار می‌گیرند. رمان‌های کرایتون اغلب پیشرفت‌های تکنولوژیک انسان و تلاش برای سلطه بر طبیعت را بررسی می‌کنند که هر دو اغلب نتایج فاجعه‌باری به همراه دارند؛ بسیاری از آثار او داستان‌هایی عبرت‌آموز هستند، به‌ویژه در رابطه با مضامین زیست‌فناوری. چندین داستان او حول محور مضامین اصلاح ژنتیکی، هیبریدسازی، دیرینه‌شناسی و/یا جان‌شناسی می‌چرخند. بسیاری از آثار او دارای زیربناهای پزشکی یا علمی هستند که بازتاب‌دهنده پیشینه پزشکی خود اوست.

کرایتون در سال ۱۹۶۹ مدرک دکترای پزشکی را از دانشکده پزشکی هاروارد دریافت کرد اما طبابت نکرد و در عوض تمرکز خود را بر نویسندگی گذاشت. او که در ابتدا با نام مستعار می‌نوشت، در نهایت در طول عمر خود ۲۵ رمان منتشر کرد، از جمله: سویه‌ی آندرومدا (۱۹۶۹)، مرد ترمینال (۱۹۷۲)، سرقت بزرگ قطار (۱۹۷۵)، کنگو (۱۹۸۰)، کره (۱۹۸۷)، پارک ژوراسیک (۱۹۹۰)، خورشید نوظهور (۱۹۹۲)، افشاگری (۱۹۹۴)، دنیای گمشده (۱۹۹۵)، ایرفریم (۱۹۹۶)، خط زمانی (۱۹۹۹)، شکار (۲۰۰۲)، وضعیت ترس (۲۰۰۴) و نِکست (۲۰۰۶). چهار رمان دیگر نیز در مراحل مختلف تکمیل، پس از مرگ او در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.

کرایتون همچنین در صنعت فیلم و تلویزیون فعالیت داشت. در سال ۱۹۷۳، او فیلم جهان غرب را نوشت و کارگردانی کرد، که اولین فیلمی بود که از تصاویر تولیدشده توسط کامپیوتر دوبعدی استفاده کرد. او همچنین فیلم‌های کما (۱۹۷۸)، نخستین سرقت بزرگ قطار (۱۹۷۸)، لوکر (۱۹۸۱)، فراری (۱۹۸۴) و شواهد فیزیکی (۱۹۸۹) را کارگردانی کرد. او خالق سریال تلویزیونی اتاق اورژانس (۱۹۹۴–۲۰۰۹) بود و چندین رمان او به فیلم تبدیل شدند که برجسته‌ترین آن‌ها فرانچایز پارک ژوراسیک است.