الن گیر

الن ویر گیر (زاده ۲۹ اوت ۱۹۴۱) بازیگر، استاد دانشگاه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم و کارگردان تئاتر آمریکایی است. گیر دوران حرفه‌ای طولانی و ممتاز خود را در سینما و تلویزیون سپری کرده است. او فعالیت حرفه‌ای خود را با ایفای نقش یک راهبه در درام پتوئولیا (۱۹۶۸) ساخته ریچارد لستر آغاز کرد. گیر پس از آن، در فیلم بازگردان‌ها (۱۹۶۹) در کنار پدرش، ویل گیر، به بازی پرداخت. در سال ۱۹۷۱، گیر نقش همسر فوت‌شده‌ی شخصیت اصلی را در فیلم کاتچ ایفا کرد که در طول فیلم در سکانس‌های فلش‌بک حضور داشت. در همان سال، او بازیگر ثابت نمایش جیمی استوارت (که تا سال بعد پخش می‌شد) شد و نقش مکمل را در کمدی ستایش‌شده هارولد و مودی ایفا کرد. در سال ۱۹۷۴، او در دو فیلم که فیلم‌نامه‌شان را نیز خودش نوشته بود، یعنی سکوت و خاطره ما ستاره شد. در هر دوی این فیلم‌ها پدرش حضور داشت. باقی فعالیت‌های گیر در دهه ۱۹۷۰ عمدتاً شامل حضورهای مهمان و فیلم‌های ساخته شده برای تلویزیون بود. سریال‌های تلویزیونی که او در این دوران در آن‌ها حضور داشت شامل داستان پلیسی، خیابان‌های سانفرانسیسکو، بارتا، بارنابی جونز، فرشته‌های چارلی، چیپس و دو قسمت از جزیره فانتزی بود. فهرست فیلم‌های تلویزیونی او در این دوره شامل بیبی (۱۹۷۵)، پرونده آدم‌ربایی لیندبرگ (۱۹۷۶)، محاکمه لی هاروی اوسوالد (۱۹۷۷) و یک فصل درخشان (۱۹۷۹) است. تنها فیلم سینمایی که او در اواخر دهه ۷۰ در آن کار کرد، فیلم فراتر از لبه ساخته جاناتان کاپلان در سال ۱۹۷۹ بود. سایر آثار تلویزیونی او شامل حضورهای مهمان در استار ترک: نسل بعدی، والتنز، کوئینسی، پزشک قانونی، دالاس، تمرین، سی‌اس‌آی: بررسی صحنه جرم، اورژانس، پلیس نیویورک و پرونده سرد است. او همچنین نقش‌های تکرارشونده‌ای در فالکون کرست و زیبایی و هیولا داشت. او در قسمت پایانی سریال جادوگران در شبکه دبلیو‌بی، نقش آینده‌ی پایپر هالیول را بازی کرد. در اکتبر ۲۰۰۷، این بازیگر برای مدتی کوتاه به خانم‌های ناامید که پیش‌تر نیز حضور کوتاهی در آن داشت، بازگشت. گیر از سال ۱۹۷۸ به عنوان مدیر هنری ویل گیر تئاتریکوم بوتانیکوم، یک تئاتر حرفه‌ای ریپرتوار و روباز در توپانگا کنیون کالیفرنیا خدمت کرده است. گیر همچنین به مدت ۱۲ سال به عنوان استاد وابسته مهمان، به آموزش بازیگری در دانشکده تئاتر دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس مشغول بوده است.