آروین براون

آروین براون (زاده ۲۴ مه ۱۹۴۰) کارگردان تئاتر و تلویزیون آمریکایی است که به مدت ۳۰ سال مدیر هنری تئاتر لانگ وارف در نیوهیون، کنتیکت بود. او تا زمان مرگ جویس ابرت در سال ۱۹۹۷، با این بازیگر ازدواج داشت. براون که در لس‌آنجلسِ کالیفرنیا متولد شده است، اولین تجربه کارگردانی خود در برادوی را با بازآفرینی نمایشنامه تب تب‌دار اثر نوئل کوارد در سال ۱۹۷۰ تجربه کرد. از دیگر آثار او می‌توان به سلامت ملی (۱۹۷۴)، آه، وحش! (۱۹۷۵)، مراقب راین باشید (۱۹۸۰)، نمایی از پل (۱۹۸۳)، بوفالو آمریکایی (۱۹۸۳)، پذیرش آزاد (۱۹۸۴)، مرثیه‌ای برای یک سنگین‌وزن (۱۹۸۵)، روزی در مرگ جو اگ (۱۹۸۵)، همه پسران من (۱۹۸۷)، زندگی‌های خصوصی (۱۹۹۲) و غروب گلدها (۱۹۹۳) اشاره کرد.

براون کارگردانی چندین سریال تلویزیونی را بر عهده داشته است، از جمله قسمت‌های متعددی از ان‌سی‌آی‌اس، اهرمی، به من دروغ بگو، پوست، الی مک‌بل، عبور از جوردن، کوین هیل، اوروود و کلوزر، و همچنین قسمت‌های تک‌قسمتی از حصارهای پیکی، مهمانی پنج نفره، امید شیکاگو، دنیای داوسون، قضاوت امی، اد، تمرین خصوصی و شارک، در میان آثار بسیار دیگر.

او یک فیلم بلند ساخته است با نام خاطرات مردگان (۱۹۷۶) که با بازی جرالدین فیتزجرالد، هکتور الیزوند و سالوم ژنس ساخته شده است.