لاری میت کالف

لورا الیزابت میت‌کالف (زاده ۱۶ ژوئن ۱۹۵۵)، بازیگر و کمدین آمریکایی است. او که اغلب به‌عنوان یک بازیگر نقش‌های مکمل شناخته می‌شود، به دلیل ایفای نقش‌های پیچیده و همه‌فن‌حریف خود در صحنه و پرده سینما شهرت دارد. او در طول دوران حرفه‌ای خود که بیش از چهار دهه به طول می‌انجامد، جوایز مختلفی از جمله دو جایزه تونی و چهار جایزه ایمی را دریافت کرده است؛ او همچنین نامزد دریافت جایزه اسکار، جایزه بفتا و سه جایزه گلدن گلوب شده است.

میت‌کالف فعالیت حرفه‌ای خود را با گروه تئاتر استپن‌ولف آغاز کرد و در تئاتر شیکاگو نیز به‌طور مکرر کار می‌کند. او نخستین حضور خود در برادوی را با نمایشنامه «چیزی که من دوست دارم» در سال ۱۹۸۵ تجربه کرد. او در ادامه شش بار نامزد جایزه تونی شد که برنده جایزه بهترین بازیگر زن در نمایشنامه برای ایفای نقش در «خانه یک عروسک، بخش دوم» در سال ۲۰۱۷ و همچنین جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل در نمایشنامه برای بازاجرای نمایشنامه «سه زن بلندقامتی» اثر ادوارد آلبی در سال ۲۰۱۸ شد. دیگر نقش‌های او که نامزد جایزه تونی شدند مربوط به «نوامبر» (۲۰۰۸)، «جای دیگر» (۲۰۱۰)، «بیچارگی» (۲۰۱۶) و «هیلاری و کلینتون» (۲۰۱۹) هستند.

او به‌خاطر بازی در نقش جکی هریس در سریال کمدی «روزان» (۱۹۸۸–۱۹۹۷، ۲۰۱۸) و اثر مشتق‌شده از آن یعنی «کانرز» (۲۰۱۸–اکنون) مورد توجه ملی قرار گرفت که برای آن سه جایزه ایمی در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال کمدی دریافت کرد. او همچنین برای نقش مهمان خود در سریال «هکس» (۲۰۲۲) برنده جایزه ایمی شد. دیگر نقش‌های او که نامزد جایزه ایمی شده‌اند عبارتند از: «سنگ سوم از خورشید» (۱۹۹۹)، «مانک» (۲۰۰۶)، «بانوان خانه‌دار ناامید» (۲۰۰۷)، «تئوری بیگ بنگ» (۲۰۱۶)، «گتینگ آن» (۲۰۱۳–۲۰۱۵) و «هوراس و پیت» (۲۰۱۶). او همچنین در سریال‌های «نمایش نورم» (۱۹۹۹–۲۰۰۱)، «فرِیزر» و «دراپ‌اوت» (۲۰۲۲) ایفای نقش کرده است.

میت‌کالف در سینما بیشتر برای بازی در نقش ماریون مک‌فرسون در فیلم کمدی-درام «کفشدوزک» (۲۰۱۷) ساخته گرتا گروا شناخته می‌شود. او برای این نقش نامزد دریافت جایزه اسکار، گلدن گلوب، سگ (SAG) و بفتا شد. از سال ۱۹۹۵، او صداپیشه نقش خانم دیویس، مادر اندی، در مجموعه فیلم‌های «داستان اسباب‌بازی» بوده است و صداپیشه نقش سارا هاوکینز در انیمیشن «سیاره گنج» (۲۰۰۲) ساخته دیزنی بوده است. از دیگر آثار سینمایی قابل‌توجه او می‌توان به «جستجوی مستاصلانه سوزان» (۱۹۸۵)، «عمو باک» (۱۹۸۹)، «جی‌اف‌کی» (۱۹۹۱)، «خدای عزیز» (۱۹۹۶)، «قانون جورجیا» (۲۰۰۷) و «جیغ ۲» (۱۹۹۷) اشاره کرد.