نوا هاول

نوا هاول در مدرسه بازیگری در نیویورک تحصیل کرد و چند سالی را در لس‌آنجلس گذراند، جایی که نزد اساتید فوق‌العاده‌ای چون استیون توبولوفسکی و لیزا دالتون آموزش دید. او همچنین دور اول آموزش‌های گروه گراندلنگز را با پاتریک بریستو به پایان رساند. اگرچه نوا در طول اقامت خود در لس‌آنجلس در کلاس‌های زیادی شرکت کرد، اما این سه مورد را نقاط برجسته دوران حضورش در لس‌آنجلس می‌داند.

او در سوپرمن (۲۰۲۵) نقش ما کنت را بازی کرد. پیش از آن، نقش خانم کرافورد را در آدم‌های طماع (۲۰۲۴) و نقش خانم رابرتزِ بداخلاق را در ارواح اوزارکس (۲۰۲۱) ایفا کرد. علاوه بر این، نوا در فیلم بار (۲۰۱۸) که برنده جایزه مخاطبان در بخش درام جشنواره ساندنس ۲۰۱۸ شد، نقش کارمند نسبتاً نژادپرستی به نام جینا را بازی کرد. نوا در طول دوران حرفه‌ای بیش از ۳۰ ساله خود، از طیف گسترده‌ای از شخصیت‌های عمدتاً اهل شهرهای کوچک لذت برده است. او در خیابان رحمت (۲۰۱۶) نقش آلمای ساده و بی‌آلایش را بازی کرد. صدای او را می‌توان در لوگان (۲۰۱۷) شنید که یک شوخی درونی مربوط به استیون سودربرگ را اجرا می‌کند (ظریف بود، متوجه‌اش شدید؟). او در خاطرات یک بچه چاق: سفر طولانی (۲۰۱۷) نگران یک پسر و یک خوک بود و در قسمت پنجم از فصل پایانی سریال اصل‌ها (۲۰۱۳) در نقش یک راننده اتوبوس بی‌صبر ظاهر شد. نقش پرستاران بدرفتار برای مدتی موضوع تکرارشونده‌ای برای او بود، از جمله مارتا در دویدن در مسابقه (۲۰۱۸) و دی‌دی در خیر همگانی (۲۰۱۷). با این حال، نوا عاشق کمدی است. او خواهر النور در تازه‌وارد (۲۰۱۷) و پیش‌خدمت سخت‌گیر در پادشاه ساختمان را ترک کرده است (۲۰۱۶).

نوا عاشق حیات بخشیدن به نقش‌های کوچک و جالب است. این کار شبیه صیقل دادن یک الماس کوچک در گردنبند بزرگی از سنگ‌های قیمتی است. علایق نوا شامل آموزش سلامت و تندرستی همه‌جانبه است. او سال‌ها به عنوان تسهیل‌گر درمان به‌صورت تمام‌وقت فعالیت می‌کرد. او به زندگی از دریچه‌ای معنوی می‌نگرد. بزرگترین آرزوی او برای دوران حرفه‌ای‌اش این است که برای ایفای نقش‌هایی در فیلم‌هایی دعوت شود که می‌خواهند تغییری مثبت در زمین ایجاد کنند. با این حال، او می‌داند که روشن کردن مسائل منفی گاهی می‌تواند مسیری قدرتمند برای درک و ایجاد تغییر مثبت باشد.