جین نلسون

جین نلسون رقصنده، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان آمریکایی بود. او که با نام اصلی لیاندر یوجین برگ در آستوریا در ایالت اورگان متولد شد، در یک سالگی به همراه خانواده‌اش به سیاتل نقل‌مکان کرد. او در کودکی با تماشای رد استر و جینجر راجرز الهام گرفت تا رقصنده شود. نلسون پس از خدمت در ارتش طی جنگ جهانی دوم که در آن در نمایش موسیقایی «این ارتش است» نیز اجرا داشت، نخستین نقش خود در برادوی را در «گوش بده» ایفا کرد که برای آن جایزه تئاتر ورلد را دریافت نمود. او همچنین در نمایش‌های «فالیز» که منجر به نامزدی جایزه تونی برای او شد، و «خبر خوب» روی صحنه رفت. شریک طولانی‌مدت نلسون در رقص‌های حرفه‌ای در دهه ۱۹۵۰، بازیگری به نام جوآن دین کیلینگ‌زورث بود.

جین نلسون در سال ۱۹۵۱ در «لالایی برادوی» با دوریس دی هم‌بازی شد. او نقش ویل پارکر را در فیلم «اوکلاهاما!» بازی کرد.

او در سال ۱۹۵۹ در «گذرگاه شمال غربی» در نقش مرد جوانی ظاهر شد که تلاش می‌کرد بی‌گناهی خود را در یک پرونده قتل ثابت کند. نلسون در قسمت ۱۷ مارس ۱۹۶۰ برنامه «شرط می‌بندم زندگی‌ات» به مجری گروچو مارکس، حضور یافت. او و دختر گروچو، ملیندا، با هم یک قطعه رقص را اجرا کردند.

نلسون هشت قسمت از «تفنگدار» را در فصل ۱۹۶۱-۶۲، نسخه اصلی «پیشتازان فضا»، فصل اول «خواب جینی را می‌بینم»، «دود اسلحه»، «نیروی خاموش» و «بی‌خانمان‌های ساحل سن پدرو» کارگردانی کرد. او فیلم‌های الویس پرسلی یعنی «بوسیدن پسرعموها» را که فیلم‌نامه آن را نوشته بود، و «هاروم اسکاروم» کارگردانی کرد. او برای فیلم‌نامه «بوسیدن پسرعموها» نامزد دریافت جایزه WGA برای بهترین فیلم‌نامه موسیقایی شد. او بعدها در اواخر دهه ۱۹۸۰ در دپارتمان هنرهای تئاتر دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو تدریس کرد.

او در موزیکال برادوی «فالیز» در سال ۱۹۷۱ در نقش بودی بازی کرد که برای آن در سال ۱۹۷۲ نامزد دریافت جایزه تونی در بخش بازیگر نقش‌های مکمل در یک موزیکال شد. موسیقی این اثر توسط استیون ساندهایم ساخته شده بود و کارگردانی آن بر عهده مایکل بنت و هارولد پرینس بود.

در سال ۱۹۹۰، نلسون به پاس فعالیت در صنعت سینما، به پیاده‌روی شهرت هالیوود راه یافت. ستاره نلسون در خیابان هالیوود، شماره ۷۰۰۵ قرار دارد.