آرتور الن سیدلمن

آرتور الن سیدلمن کارگردان برنده جایزه آمریکایی تلویزیون، سینما و تئاتر و نویسنده، تهیه‌کننده و بازیگر گاه‌وبی‌گاه است.

بخش اعظم دوران حرفه‌ای سیدلمن صرف کارگردانی فیلم‌های تلویزیونی شده است؛ از جمله مکت‌بث، مثل مادر مثل پسر: داستان عجیب سانته و کنی کایمز، پوکر آلیس، دوستی در وین، گریس و گلوری، برداشت آتش، راز کیت، فراری، و کریسمس کارول-موزیکال؛ همچنین قسمت‌هایی از سریال‌های بلوهای خیابان هیل، ماگنام پی‌آی، قتل، او نوشت، تراپر جان، پزشک، قانون لس‌آنجلس، و یک سال در زندگی، در کنار آثار دیگری، و چندین قسمت از مجموعه ویژه پس از مدرسه ای‌بی‌سی. مورد اخیر، دو جایزه ایمی روزانه را برای کارگردانی برجسته انفرادی در برنامه‌های کودکان برای او به ارمغان آورد. او همچنین نامزدهای ایمی دیگری را برای بلوهای خیابان هیل، من عاشق آزادی هستم، و به عنوان مجری مجموعه بازیگران در بازیگری از پی‌بی‌اس دریافت کرد. او همچنین جایزه انجمن نویسندگان آمریکا را برای مشارکت خود در برنامه ویترای ویژه ستاره‌ها در سال ۱۹۸۲ با عنوان من عاشق آزادی هستم، با حضور باربرا استرایسند، شرلی مک‌لین، جین فوندا و دانی واریک، و همچنین دو جایزه کریستوفر دریافت کرده است. وی همچنین برنده جایزه پی‌بادی، جایزه هومانیتاس، جایزه میراث وسترن و جوایز متعددی از جشنواره‌های بین‌المللی فیلم، از جمله جایزه میلاگرو برای بهترین فیلم مستقل آمریکایی برای خواهران شده است. سیدلمن اخیراً در قسمت پایانی سریال اتاق اورژانس به عنوان مهمان بازی کرد.

دوران فعالیت سیدلمن در برادوی کمتر موفق بوده است. بیلی، اقتباس موزیکال سال ۱۹۶۹ از بیلی باد، درست در شب افتتاحیه بسته شد. ویو کاره، نمایشنامه سال ۱۹۷۷ نوشته تنسی ویلیامز، تنها شش اجرا داشت، و در سال ۲۰۰۳، شش درس رقص در شش هفته، کمتر از دو ماه پس از شروع پیش‌نمایش‌ها بسته شد. او بازاجرایی نمایش فی دل خوش‌ترین مرد را در سال ۱۹۹۱ برای اپرای شهر نیویورک کارگردانی کرد. او در آثار خارج از برادوی با تولیدات مورد تحسین نظیر مراسم معصومیت نوشته رونالد ریبمن، بیدار شو و آواز بخوان نوشته کلیفورد اودت و همپ نوشته جان ویلسون، در میان آثار دیگر، موفقیت قابل توجهی داشته است. او مدام داما باترفلای را برای اپرای سانتا باربارا و پرنسس کولی برای اپرا پاسیفیک کارگردانی کرده است. او در لس‌آنجلس، بازاجراهای بزرگی از مو، از تو آواز می‌خوانم، مک و میبل، پسران سیراکوز، فولیز و دیگران را کارگردانی کرده است. برای تئاترهای منطقه‌ای، او نمایشنامه‌های گربه بر روی سقف شیروانی داغ، روباه‌های کوچک، مردی برای تمام فصل‌ها، غرش رنگ روغن - بوی جمعیت، رومئو و ژولیت، دنیا را نگه دار - می‌خواهم پیاده شوم، و توفان را در میان آثار دیگر کارگردانی کرده است. علاوه بر این، وی به عنوان مدیر تئاتر فروم (که اکنون میتزی نیوهوس است) برای تئاتر ریپرتوری مرکز لینکلن و به عنوان مدیر هنری تئاتر ونگارد در لس‌آنجلس فعالیت کرده است.