ویکتور سن یونگ

ویکتور سن یونگ (زاده ویکتور چونگ یونگ یا سن یوئ چانگ؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۵ – جسد او در ۹ نوامبر ۱۹۸۰ پیدا شد) بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که بیشتر برای بازی در نقش جیمی چان در فیلم‌های چارلی چان و هاپ سینگ در سریال وسترن بونانزا شناخته می‌شد. او در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، از والدین گوام یانگ سن و نخستین همسرش که هر دو مهاجر چین بودند، زاده شد.

مادر او در طول دوران همه‌گیری آنفولانزا در سال ۱۹۱۹ درگذشت. پدرش ویکتور و خواهر کوچک‌ترش، رزمری، را در یک پناهگاه کودکان گذاشت و برای یافتن همسری دیگر به وطن خود بازگشت. او در سال ۱۹۲۲ با همسر جدیدش، لویی شی، بازگشت و با دو فرزندش خانواده تشکیل داد.

سن یونگ اولین حضور نمایان خود در بازیگری را در سال ۱۹۳۸ در فیلم چارلی چان در هونولولو، در نقش «پسر دوم» کارآگاه چینی، جیمی چان، تجربه کرد. سن یونگ بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۲ در ۱۱ فیلم از مجموعه چارلی چان، نقش جیمی چان را بازی کرد. سن یونگ در حالی که در سری محبوب چان به کارهای جانبی مشغول بود، با بازی در نقش ظریف اونگ چی سنگ، وکیل جوانی که به هاوارد جویس برای دفاع از لزلی کراسبی در فیلم نامه کمک می‌کرد، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او نیز مانند دیگر بازیگران چینی-آمریکایی، در طول جنگ جهانی دوم در نقش‌های ژاپنی انتخاب می‌شد، مانند نقش جو توتسوی‌کو، ژاپنی-آمریکایی خائن، در فیلم ۱۹۴۲ همفری بوگارت، فراتر از اقیانوس آرام.

او در طول جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی ارتش ایالات متحده پیوست، درست زمانی که هم‌بازی سابقش، سیدنی تولر، قصد داشت مجموعه خفته چارلی چان را در مونگرام پیکچرز احیا کند. وظایف نظامی سن یونگ او را مجبور کرد تا از پیوستن مجدد به این مجموعه در آن زمان خودداری کند، اما مونگرام دعوت همیشگی‌ای به او داد تا پس از پایان دوره خدمت، در آنجا کار کند. خدمت نظامی سن یونگ شامل کار در فیلم‌های آموزشی در واحد اول فیلم‌سازی و ایفای نقش در نمایش و فیلم پیروزی بالدار متعلق به نیروی هوایی ارتش بود.

در سال ۱۹۴۶، سن یونگ دوران حرفه‌ای خود در هالیوود را در مونگرام، که اکنون با نام ویکتور سن یانگ معرفی می‌شد، از سر گرفت و دوباره با سیدنی تولر متحد شد. سلامت تولر رو به وخامت بود؛ مونگرام برای حفظ انرژی رو به کاهش تولر، صحنه‌های او را محدود می‌کرد و در طول فیلم‌برداری به او استراحت‌های طولانی می‌داد. برای کاهش بار مسئولیت از روی تولر، مونگرام بخش زیادی از صحنه‌های اکشن را به ویکتور سن یانگ سپرد؛ او و یا مانتان مورلند یا ویلی بست، بخش زیادی از فیلم‌های سه اثر آخر تولر، یعنی پول خطرناک، سایه‌ها بر چینی‌تاون و تله را بازی کردند. اضافه شدن مورلند در نقش بیرمنگام براون، راننده سیاه‌پوست چان، بازتاب‌دهنده این واقعیت بود که تا آن زمان، فیلم‌های چان دنبال‌کنندگان قابل توجهی در میان آمریکایی‌های سیاه‌پوست یافته بودند، کسانی که سریال فیلمی را دوست داشتند که برای یک بار هم که شده، قهرمان سفیدپوست نداشت.

محبوبیت مورلند در فیلم‌های چان چنان زیاد بود که برای یک تور ووودویل در سراسر کشور رزرو شد.

پس از مرگ تولر در سال ۱۹۴۷، ویکتور سن یانگ در پنج مورد از شش فیلم باقی‌مانده از مجموعه چارلی چان ظاهر شد. شخصیت او از «جیمی» به «تامی» تغییر نام یافت.

ویکتور سن یانگ به فعالیت خود در فیلم‌ها و تلویزیون در نقش‌هایی از بازیگران حاضر در فیلم (شخصیت‌های آسیایی خوش‌برخورد یا صادق) تا نقش‌های گذرا (پیشخدمت‌ها، خدمتکاران خانه، گارسون‌ها و غیره) ادامه داد.

شاید حتی بیش از کارش در فیلم‌های چارلی چان، ویکتور سن یونگ به عنوان «هاپ سینگ»، آشپز تندخو و یا به عبارتی مهره‌ی همه‌کاره در سریال نمادین تلویزیونی بونانزا، که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۳ در ۱۰۷ قسمت ظاهر شد، به یاد آورده شود.

سن یونگ همچنین یک آشپز ماهر و بااستعداد بود. او مکرراً در برنامه‌های آشپزی ظاهر می‌شد و در سال ۱۹۷۴ کتاب آشپزی بزرگ ووک را نوشت.