کاترین مک‌لئود

کاترین مک‌لئود (۲ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۱۱ مه ۱۹۹۷) بازیگر آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۶ در بیش از شصت اثر تلویزیونی و سینمایی حضور داشت. او در سریال تلویزیونی ماوریک محصول ۱۹۵۷، در قسمت «خشم برای انتقام»، نقش تنها زنی را بازی کرد که شخصیت برت ماوریک، با بازی جیمز گارنر، می‌خواست با او ازدواج کند؛ او همچنین در ده‌ها سریال دیگر از جمله میلیونر، ملاقات با مک‌گرو، ریچارد دایموند، کارآگاه خصوصی، ۷۷ سانست استریپ، مایک همر اثر میکی اسپیلین، برونکو، پری میسون، کلت ۴۵، قانون‌مند، بونانزا، چشم هاوایی، اگر اسلحه داشته باشی - سفر خواهد کرد، مرزهای بیرونی، ویرجینیان و قسمت ده هزار اسب در حال آواز در استودیو وان در مقابل جیمز دین و جان فورست ظاهر شد.

فیلم‌های او شامل این آثار بود: من همیشه دوستت داشته‌ام ساخته فرانک بورزگ (۱۹۴۶)، شجاعت لاسی (۱۹۴۶)، تگزاسی تماشایی (۱۹۴۷)، آن مرد من است (۱۹۴۷)، لس‌آنجلس قدیمی (۱۹۴۸)، بهترین دوست همسرم (۱۹۵۲)، طرحی برای قتل (۱۹۵۳)، طردشده ساخته ویلیام ویتنی (۱۹۵۴)، سواری بر موج‌های وحشی (۱۹۶۴) و رژ لب (۱۹۷۶).

با این حال، بزرگ‌ترین تأثیر مک‌لئود بر ذهنیت مردم آمریکا، بازگویی یکی از فراخوان‌های بسیار رایج آن دوران بود؛ زمانی که او نقش زنی را در آگهی تلویزیونی داروی ضد سردرد سال ۱۹۶۳ بازی کرد که با درماندگی اما با عصبانیت می‌گفت: «مادر، خواهش می‌کنم! ترجیح می‌دم خودم انجامش بدم!» و سپس صدای گوینده می‌گفت: «مطمئناً سردرد داری... عصبی، زودرنج... اما از دست او تخلیه نکن.»